Maak Het Mee
Door Burgemeester Eric van Oosterhout

Afwisseling

Het baantje van burgemeester is in meerdere opzichten bijzonder. Ten eerste zijn er maar weinig beroepen waarbij je tien keer in de week te horen krijgt: „Leuk dat u er bent.” Vaak nog aangevuld met: „En wat mag ik u te drinken aanbieden.”

En ten tweede: er zijn maar weinig beroepen zo afwisselend. Neem nou vorige week maandag. Terwijl half Nederland vroeg in ellenlange files staat, doe ik de weekopening in een dampend Valtherbos. Het is ijskoud, windstil en nog wat schemerig. In het bos hoor ik enkel het zachte stampen van mijn hardloopschoenen in het zand. Lekker douchen en dan fris aan de slag in een overleg met de politie. We blikken terug op een weekend waarin het vooral rond de ‘gele hesjes’ in het centrum wat onrustig was.

Daarna steek ik snel het plein over. Bij het Belastingkantoor ontvang ik met de commissaris de minister van Financiën. Ik woon een mooi gesprek bij over de ontwikkelingen bij de Belastingdienst. Daarna spreken we over het belang van de aanwezigheid van dit soort kantoren in Drenthe.

Tijdens de lunch spreek ik met enkele ambtenaren over de rol die we als Emmen willen spelen in Noord-Nederland en Europa; hoe kunnen we de lobby zo goed mogelijk inzetten. In ieder geval gaan we binnenkort naar Brussel om daarover door te praten.

En zo ben ik even later op de Mytylschool, weer heel wat anders. Er is een bus bij elkaar gespaard voor het vervoer van deze kinderen, die in de regel minder goed ter been zijn. Het wordt een prachtig feestje op een zonovergoten plein. Wat mooi om te zien hoe kinderen met allemaal beperkingen oprecht blij kunnen zijn. Met een groepje onthullen we met veel grappen en grollen de prachtige bus. Het eerste ritje is spannend, maar ook wel leuk. We spreken af dat ik gauw terugkom om eens een ochtendje echt te helpen in de klassen. Daarna rijden we door naar de Emco-werkvoorziening. Freek is maar liefst 50 jaar in dienst bij de Emco. Dat is meer dan een half mensenleven. Hoewel hij nu wat ‘aan de kwakkel’ is, vindt hij het nog steeds mooi werk. Ik bied hem onder meer een mooi arrangement bij Wildlands aan. Daarna heb ik de kans om heel wat Emco-mensen te spreken. Mooie lui.

De gevarieerde middag wordt afgesloten bij verzorgingstehuis Holdert. Mevrouw Westra is 100 jaar geworden. Weer een heel ander feestje. De benen willen niet meer zo best, maar aan ‘het koppie en het mondje’ mankeert nog niets. We hebben een ontroerend gesprek over haar eerste echtgenoot, die opgepakt is en gefusilleerd door de Duitsers. Ze praat er zacht over, het verdriet is nu anders. Ze laat me de troostende brief van Koningin Wilhelmina lezen uit 1946, een warme tekst. De dochters uit het tweede huwelijk leerden dit verhaal bij toeval kennen. Ze kijken vertederd naar een lieve moeder.

 

Burgemeester is een mooi beroep. Ik zeg wel eens: „En ik krijg er nog betaald voor ook.” Maar veel ontmoetingen zijn onbetaalbaar.