Meneer Meertens vertelt... over de Emmerdennen

Emmen - Niet alleen zijn archief blijkt indrukwekkend. Van hetzelfde kaliber zijn de dikke mappen vol historische foto’s, die een breed beeld geven van pakweg de afgelopen 80 jaar.

Die kennis van de plaatselijke historie bestaat niet alleen op papier. Ook het geheugen van de 72-jarige Emmenaar Geert Meertens is een rijke bron vol verhalen en anekdotes. Maandelijks vertelt hij over bijzondere en soms vergeten verhalen uit de Emmer geschiedenis. Deze week over de Emmerdennen:

,,Rond 1900 was het gebied ten oosten van Emmen een grote zandverstuiving, met verspreid grove dennen en berken. Al voor de eeuwwisseling hadden hier en daar aanplantingen plaats gevonden om de arme zandgronden te beteugelen.

De uitbreiding van het bos kwam vanaf 1904 in een stroomversnelling. Dat had alles te maken met de aanleg van het spoor door de NOLS (Noord-Oost Lokaal Spoorlijn). Daardoor kreeg zowel het transport van personen als goederen een stevige oppepper. Zo kon de aanvoer van pootgoed in de vorm van jonge dennetjes nu grootschalig worden opgepakt. Voor het vervoer van de pakweg een halve meter hoge boompjes zorgde boswachter Robben. Samen met zijn broer haalde hij het pootgoed met paard en wagen van het station en eenmaal op de aanplantlocaties, werden de pootactiviteiten ook grotendeels door beide mannen opgepakt.

De bodemsamenstelling van de Emmerdennen in wording was zodanig dat met name dennen goed aansloegen. Trouwens, ook bij de latere aanleg van het Valtherbos en Noordbargerbos speelden de gebroeders Robben een prominente rol. In laatstgenoemde bossen is er echter duidelijk sprake van meer variatie in de bomenaanplant.”

Theehuis Koos Naber

,,Boswachter Robben leerde ik kennen in de vijftiger jaren. Hij woonde in een alleenstaand, wit huisje, vlak bij een weiland dat van mijn vader was. Een mooi bosgebied, achter de huidige Bosrandflat in het huidige Angelslo. De boswachter kon prachtig vertellen en ik heb daar als kind veel tijd doorgebracht. Ik herinner me door mijn moeder uitgezette speurtochten door het bos tijdens verjaardagsfeestjes, leuke picknicks en het zoeken van eetbare cantharellen. Maar denk ook aan populaire pleisterplaatsen als Haantjebak, inclusief het even verderop gelegen Haantjebakmeertje en het Zandmeer, aan de overzijde van de Boslaan. De laatste ontspanning kreeg met name grote bekendheid dankzij het fraaie theehuis van Koos Naber. Smullen van zijn steekijsjes, pootjebaden en natuurlijk de eendjes voeren die ronddobberden in de ovaalvormige waterplas'.

'In de loop van de tijd heeft het Emmer bosgebied behoorlijk moeten inleveren. Wegen zoals bijvoorbeeld de Houtweg, de Boermarkeweg en zeker ook het Scheperziekenhuis hebben nogal wat bosgebied opgeslokt. Net als overigens de groene happen uit het bos bij de realisering van de wijk Emmerhout. Vroeger was het bos niet alleen groter, maar zeker ook veel dichter. Wat minder snoeien en hakken zou dan ook erg welkom zijn.”