Deroepert
Door Henk Folkerts

Een missertje

Jarenlang heb ik in Apeldoorn gewoond, een stad, nauw verbonden aan het koninklijk huis. Mijn moeder was daar nogal fan van. Destijds had ze een abonnement op het maandblad Vorsten, die elk half jaar keurig ingebonden werden.

Er waren destijds veel roddels over de verschillende leden van de Oranjes. Pieter van Vollenhoven die vaak veel te hard reed en meende als eerste geholpen te moeten worden bij de banketbakkerij. Illegale jachtpartijen in het Kroondomein, achter paleis Het Loo, waarbij sommigen van koninklijk Huis voorop liepen. Dat soort dingen.

Overigens begreep en begrijp ik nog steeds niet dat er mensen zijn die deze mensen, die door het feit dat ze met de zilveren lepel geboren zijn, zo adoreren.

Gelukkig hebben we in Emmen niet een rechtstreekse connectie met de Oranjes en zijn we hier in Zuidoost-Drenthe niet erg van het ophemelen en zeker niet van mensen die strikt genomen geen bijzondere prestaties leveren. Daarvoor staan we teveel met onze voeten in het veen.

Nu Prinses Beatrix weer. Niet vies van een paar extra centen wil ze een paar stukken uit haar kunstcollectie, waaronder een tekening van Rubens, aanbieden aan een veilinghuis in New York. Geschatte waarde een kleine 3 miljoen euro. Dat roept bij veel mensen verontwaardiging op en zeker bij een aantal directeuren van grote musea in Nederland. Logisch ook: het is in de museumwereld gebruikelijk dat er eerst onderling wordt gekeken of bij een van de Nederlandse musea interesse is in wat je te koop aanbiedt.

“Het is een privé aangelegenheid” zegt Rutte. Dacht ik niet, want ik neem aan dat haar kunstcollectie met belastinggeld is betaald of dat ze de kunst heeft geërfd. Als je het schilderij dan toch kwijt wilt is het fatsoenlijk om het terug te geven aan de belastingbetalers.