Deroepert
Door Henk Folkerts

Gesloten deuren

De wereld is een postzegel geworden. Binnen 24 uur ben je aan de andere kant van de wereld en als je wilt kun je via het internet met iedereen contact leggen. Maar soms ook niet.

De Stichting Reclaimed Voices hield afgelopen zaterdag een demonstratie bij de Jehova’s Getuigen om daar gehoor te krijgen voor het seksueel misbruik wat ook binnen die geloofsgemeenschap heeft plaatsgevonden. De deuren gingen letterlijk echter niet open. En zo werden de vele slachtoffers die daar aanwezig waren weer niet gehoord.

Een wat mij betreft schandalige houding van het bestuur van de Jehova’s. Dat bestuur kiest er voor om de daders intern te berechten. Een houding die we vaker zien, maar waar van je zo langzamerhand zou moeten begrijpen dat je het leed van de slachtoffers alleen maar vergroot en die jou als organisatie alleen maar kwaad doet. Een houding die ook suggereert dat ze de vuiligheid onder het tapijt willen vegen.

Gelukkig was onze burgermeester Eric van Oosterhout er wel en nam hij het op voor de slachtoffers door het door hun opgestelde manifest aan te nemen en hen op die manier een hart onder de riem te steken. Een lovenswaardige actie.

Er waren vele schrijnende verhalen te horen afgelopen zaterdag. Mensen die als kind in angst hebben geleefd. Of mensen die beschadigd zijn in hun ontwikkeling en daardoor het bijvoorbeeld lastig vinden om een relatie aan te gaan of te kunnen onderhouden. Te verschrikkelijk voor woorden.

En hoe langer ik over deze column nadenk, hoe bozer ik wordt. Tegen willens en wetens geen berouw tonen, alles binnen hun eigen rechtssysteem te willen oplossen. Mij is geleerd dat elk mens wel iets moois heeft, daar geloof ik ook in. Maar neem me niet kwalijk dat me dat nou even niet lukt.