Het Portret: Carina Vinke

Erica - ‘Ik ben dankbaar voor het zangtalent dat ik heb gekregen; ik kan me er volledig op storten. Zingen geeft me veel voldoening, maar als er heftige dingen in mijn leven gebeuren die ik niet met zingen kan verwerken, dan ga ik lekker grasmaaien.’

Was getekend: Carina Vinke. Hoe een Drents meisje uitgroeide tot een succesvolle alt-mezzo. Wellicht dat veel inwoners van onze gemeente zich achter de oren krabben als ze haar naam horen. Toch is zij een gerespecteerde naam in de muziekwereld. Zo wordt Vinke geprezen om de opvallende, donkere kwaliteit van haar stem. Haar oeuvre bestaat uit opera, oratoria, liederen en hedendaagse muziek. En het mooie is dat deze ster ‘gewoon’ uit Erica komt. ‘Ik heb daar als kind jaren gewoond en sinds kort woon ik er weer. Maar ik ben geboren in Emmen, waar ik zeven jaar heb doorgebracht.’

Haar ouders komen ook uit Erica. ‘Mijn vader heeft daar jaren geleden met z’n vrienden en familie een huis gebouwd. Mijn ouders wonen daar nu nog steeds in.’ Vinke heeft een jongere broer. ‘Hij is sportleraar en heeft niks met muziek te maken. Dat geldt overigens in mindere mate voor mijn ouders, die allebei in koren zingen.’

Wieg

Ondanks dat Vinke niet veel muzikale inspiratie van huis uit meekreeg, was ze wel voor zingen in de wieg gelegd. ‘Al op jonge leeftijd had muziek en zingen een aantrekkingskracht op mij.’ De roots van haar carrière liggen in de kerk van Erica, waar ze begon met zingen.

Thuis werd er weleens een elpee opgezet, maar werd er niet diep ingegaan op artiesten of liedjes. De kennismaking met klassieke muziek kwam op jonge leeftijd. ‘Als klein meisje wilde ik ballerina worden en tijdens de balletlessen hoorde ik dan allerlei klassieke stukken. Dat heeft me getriggerd.’ Een kinderkoor was de volgende stap en al snel volgde een auditie in Utrecht bij het Nationaal Kinderkoor, waar ze werd aangenomen. ‘Ik zong daar onder leiding van beroemde dirigenten zoals Riccardo Chailly.’

Tot haar vijftiende woonde Vinke in Drenthe. Toen ze besloot om te studeren aan het conservatorium in Den Haag, was een verhuizing noodzakelijk. Ze woonde in een gastgezin in Delft. ‘Daar kwam ik erachter dat ik toch heel speels was in mijn gedrag. Mijn ‘zusjes’ in dat gezin waren serieuzer. Zij waren al bezig met make-up en jongens, ik totaal niet! Ik klom nog lekker in bomen of ging skaten.’
Er moest hard gestudeerd worden aan het conservatorium. ‘Ondanks die drukte kon ik wel vriendschappen opbouwen. Vriendschappen die nu nog steeds bestaan. Of ik door het vele studeren een buitenbeentje was? Nee, hoor. Ik legde gemakkelijk contact met mensen. Het kwam echter weleens voor dat ik niet naar feestjes kon, omdat ik dan moest studeren.’

Wereldburger

Door het vele reizen naar het buitenland leert Vinke allerlei mensen kennen. ‘Ik heb Nederlandse vrienden, maar ook veel buitenlandse. Taal kan dan een barrière zijn, maar muziek is écht de universele taal.’ Ondanks dat ze veel van de wereld heeft gezien, is de beroemde zangeres weer gaan wonen in Erica. ‘Mij maakt het niet uit waar ik woon, mijn werk brengt me overal naar toe.’

Vinke voelt zich een Drent. ‘En wereldburger, als ik eerlijk ben. Heel Europa is feitelijk mijn woonplaats, want ik kom overal voor mijn werk. Dat vind ik echt rijkdom; het verrijkt je wereldbeeld. In mei heb ik in Milaan mogen zingen, waar ik een drietal grote concerten zong met Gustav Mahlers Das Lied von der Erde. Daar waren mijn vader, moeder, man en kinderen trouwens bij. Dat maakt het wel extra bijzonder.’

Naast muziek speelt haar gezin een grote rol. En dan ruilt ze mooie concertjurken graag in voor gemakkelijk zittende kleding. ‘Ik heb twee jonge kinderen en een hele lieve man. Hij is de nuchtere en rustige van ons twee, terwijl ik de vulkanische, ietwat licht ontvlambare en het expressievere type ben. We zijn een prima yin en yang.’

Ambitie

De ouders van Vinke gaven haar een levensles mee die ze nu probeert over te brengen op haar eigen kinderen: ‘Dat iedereen gelijk is en dat je elk persoon recht in de ogen moet kunnen aankijken.’ De kinderen hebben trouwens ook muzikaal talent. ‘De een vindt rapmuziek geweldig en de ander heeft nu al een hele mooie zangstem.’

Vinke geeft aan dat ze barst van de ambitie. ‘Er zijn wel eens momenten dat ik denk: ik had ook heel andere dingen kunnen doen dan zingen, want ik ben heel leergierig aangelegd. Maar ik ben blij en gelukkig waar ik op dit moment in mijn leven sta. Ik weet echter niet of ik dit tot mijn 67e wil blijven doen. Ik heb altijd de lat op een bepaalde hoogte gelegd. Als ik mijn gestelde doel niet bereik, moet ik gewoon switchen. Anders word ik een ontevreden mens. Ik wil mezelf blijven ontwikkelen.’