Deroepert
Door Henk Folkerts

Emmen: stad of dorp?

Geregeld steekt de discussie de kop op of Emmen nou een stad of een dorp is. Ik zelf noem Emmen in deze column steevast een stad en voor sommige mensen is dat blijkbaar een stevige vloek.

Ook in mijn eigen omgeving wordt ik geregeld 'gecorrigeerd'.  Voor mij is het echter helder dat Emmen een stad is. Emmen heeft een stadse uitstraling, een stads centrum, stadse problematiek en stadse voorzieningen. Toegegeven als je Emmen binnen rijdt, van welke kant dan ook, dat zie je maar nauwelijks dat je een stad met tienduizenden inwoners binnenrijdt. Maar eenmaal binnen de grenzen dan zal een buitenstaander zich over al die voorzieningen verbazen.

Ik begrijp wel, ik kan schrijven wat ik wil, maar voor sommigen zal Emmen altijd een dorp blijven. Het is ook onduidelijk wanneer een dorp nou een stad is. Stadsrechten worden nou eenmaal niet meer verleent. Tegenwoordig is meer het aantal inwoners en de bevolkingsdichtheid leidend, zonder dat dat echt duidelijk is. Het heeft dus, volgens mij, vooral te maken met je eigen beleving en referentiekader of je Emmen een stad of dorp wilt noemen.

Wat mij echter niet bevalt is de zure toon van de 'dorpsen'. Achter die toon zit namelijk vaak een negatieve houding.  Dat is jammer, je kunt namelijk ook gewoon trots zijn op het dorp waar je woont. Deze mensen lijken zich af te zetten. Ze kiezen ervoor om in hun comfortzone te blijven zitten. Alsof ze niet willen accepteren dat Emmen is gegroeid en alles dus bij het oude willen laten. Dat maakt het voor hen blijkbaar overzichtelijk en zo blijft er voor hen een reden zich af te zetten.

Karel Hendrik Gaarlandt, oud burgemeester van Emmen, beschreef het in de jaren 60, in de periode van de komst van de grote industrieën in Emmen  als volgt: 'Laat Emmen een stad worden, maar een dorp blijven'. En met dat dorpse wordt het groene karakter bedoeld, en niet het 'kleine' denken.