Column Eric van Oosterhout | De Vrolijkheid

Het is in Zwolle een vaak gefotografeerd bordje: ‘Crematorium’ met daaronder ‘De Vrolijkheid’. Het bedrijventerrein naast het crematorium heet nu eenmaal De Vrolijkheid.

We hebben in deze barre tijden wel wat vrolijkheid nodig. Om mij heen stappen twee mooie mannen van mijn leeftijd uit het leven. Een bevlogen raadslid belt om te melden dat ze ernstig ziek is. Ondertussen slaat meneer (of is het mevrouw?) Corona als een razende Roeland om zich heen. En het is weer om een erfenis te verdelen, zoals mijn lieve moeder dan altijd zei. Waar vind je nog wat vrolijkheid?

Gelukkig stuurt Bas mij een mooie brief. Hij is verstandelijk beperkt. We zijn elkaar vaker tegen gekomen, laatst nog bij die mooie ‘Club Onbeperkt’. Hij vraagt mij de oren van het lijf. Of ik altijd een pak draag? En of ik nog voor Feyenoord ben? En of ik nog een keer langs kom? Niets over corona, heerlijk. We sturen hem een filmpje, waarin ik aangeef in het voorjaar graag langs te komen.

Of neem de kinderen van de school uit ons dorp. Of de burgemeester in de jury wil zitten van de Voorleeswedstrijd. Dat wil ik wel. Het kan nog net in de week voor de ‘lockdown’. Het is feest op school. Ze hebben er zin in. De vier finalisten zijn stiknerveus, maar dat mag de pret niet drukken. Een meisje zien we thuis voorlezen. Ze doen het allemaal fantastisch, maar er kan maar één de winnaar zijn. In Weerdinge is al weinig reden tot somberheid, maar nu stap ik helemaal vrolijk de auto in.

Een week later ren ik in de schemering in het bos achter ons huis. Het bos wordt net een beetje wakker. Ik ook. Terwijl ik rustig voortdraaf, loop ik wat te mijmeren. Het is weer een hoop gedoe over de nieuwste coronamaatregelen. Soms snap ik het wel. Ondernemers die hun omzet in een belangrijke maand ineens zien verdampen, zonder kans op steun. Maar geklaag over een sportschool die ‘s avonds dicht is, trek ik wat minder. In ingewikkelde tijden mag je ook wel een beetje flexibeler zijn. Je kan op zoveel manieren sporten en weer wat vrolijker worden. De wekker een uurtje eerder, en je kan ook naar de sportschool of zwembad. Of je rent op een passend moment van de dag door een mooi bos.

Om vrolijk te worden heb je wat omdenken nodig. In de categorie ‘als vandaag de slechtste dag ooit is, dan weet je dat het morgen beter is’.

Natuurlijk zijn we allemaal wel wat ‘gedoemoe’. En ik ben ook wel eens somber. Dan denk ik aan Bas, de kinderen in Weerdinge of aan een hardlooprondje in een schemerig bos. Op naar de Vrolijkheid.