Meneer Meertens vertelt | Een enorme fik

Niet alleen zijn archief blijkt indrukwekkend. Van hetzelfde kaliber zijn de dikke mappen vol historische foto’s, die een breed beeld geven van pakweg de afgelopen 80 jaar.

Die kennis van de plaatselijke historie bestaat niet alleen op papier. Ook het geheugen van de 75-jarige Emmenaar is een rijke bron vol verhalen en anekdotes. Kortom, Geert Meertens ten voeten uit!

,,Die vroege zondagmorgen van de 15e oktober 1967 kan ik me nog goed herinneren. Emmen werd opgeschrikt door aanhoudende, loeiende sirenes. Ik sprong uit mijn bed en binnen de kortste keren fietste ik samen met mijn broer - net als vele andere Emmenaren - in de richting van enorme rookpluimen die boven het industrieterrein hingen. De massale toestroom van kijkers veroorzaakte een file op de Dordsestraat, die destijds nog tweebaans was. Wat bleek: de Danlonfabriek stond in lichterlaaie. De brand sloeg ook nog eens over op twee aanpalende bedrijven - Touwimport Emka en een carrosseriefabriek. Het was een enorme fik.

Ondanks de inzet van meerdere korpsen brandde het pand aan de Kapitein Grantstraat helemaal af. Zelfs de woensdag erop smeulden de restanten nog. Opmerkelijk was te zien dat de imposante stalen steunbalken die het bedrijfspand ooit overeind hielden, door de immense hitte totaal verbogen op het terrein lagen. Gelukkig waren er geen slachtoffers te betreuren.

Lagelonenlanden

Veertien jaar ervoor, in 1953, werd de Danlon geopend. Na kunstzijdefabriek AKU was het opnieuw een welkome versterking van de plaatselijke werkgelegenheid. Het van oorsprong Deense bedrijf verwerkte nylongaren tot nylonkousen en later ook panty’s. In die beginjaren ging het Danlon voor de wind, getuige ook de ruim 1200 werknemers.

Na de genoemde brand in 1967 kon de productie snel weer worden opgepakt en al in 1968 werd het nieuwe bedrijfspand geopend. Het ging opnieuw crescendo en in 1970 telde de onderneming 1500 personeelsleden. In de loop van de tijd werd de concurrentie uit lagelonenlanden de kousenproducent echter fataal. In 1984 werkten er minder dan 100 mensen en daarna was een faillissement onontkoombaar.

Op de brommer

De indiensttreding bij Danlon van honderden jonge vrouwen uit voormalig Joegoslavië was landelijk nieuws. Deze vrouwen werden ondergebracht in woningen aan onder meer de Laan van het Kinholt, Laan van de Eekharst en Laan van de Marel. Als PTT’er zat ik destijds in de expressendienst en elke zaterdagmorgen reed ik op de brommer naar Emmerhout. Ik weet nog hoe enthousiast de dames naar beneden kwamen om post uit hun vaderland aan de deur in ontvangst te nemen.

Integratie

De integratie van de meiden verliep verder gladjes. Het overgrote deel sprak na verloop van tijd vrij vlot Nederlands en bovendien runden ze een succesvolle eigen personeelsvereniging. De dames hadden overigens niet te klagen over belangstelling van plaatselijk manvolk. Een aantal huwelijken was in de loop van de tijd dan ook het gevolg.”