Column Eric van Oosterhout | Waardering

Het is al een eind in de avond als we fietsend de grens met Duitsland oversteken. Hier moet vroeger heel wat gesmokkeld zijn. Zonder fietsverlichting rij je er zo de sloot in; het is aardedonker. Gelukkig heb ik goede plaatselijke gidsen: de mensen van de EOP in Nieuw Schoonebeek. We hebben vergaderd in het prachtig verbouwde dorpshuis. Maar nu willen ze mij wat ‘over de gruppe’ laten zien.

Zo’n twee kilometer over de grens komen we bij de Schutzhütte. Dat is een klein gebouwtje waar fietsers en wandelaars even kunnen zitten voor een kleine pauze. Ik maak kennis met de buurvrouw die een en ander beheert. Ook de stellvertretende Burgemeister is aanwezig. Het gaat er voor Duitse begrippen heel informeel aan toe. Toch kan een voorgelezen welkomstwoord niet ontbreken. De Schutzhütte blijkt ook met een beetje Nederlands geld tot stand gekomen. Er wordt getoost met de onvermijdelijke Jägermeister. Ik hou het bij een spaatje, want er moet gereden worden.

Een dag later kom ik de mensen van de EOP Nieuw Schoonebeek weer tegen. We zijn bij de grote ‘Waarderingsavond’. Meer dan 200 EOP’ers zijn aanwezig. Iedereen heeft wel weer zin in een feestje, ook al moet er een coronapas worden getoond.

Vanaf het begin is de sfeer goed. Onze ‘Vandervalk’ leent zich uitstekend voor dit soort partijen. In mijn welkomstwoord blik ik nog even terug op de nare coronaperiode. Dat maakte het werken voor de Erkende Overlegpartners in de 35 dorpen en wijken heel lastig. Fijn dat we elkaar nu weer echt kunnen ontmoeten. Daarna komen korte inleidingen over het werk van de politie en ‘ondermijning’. Dat is de criminaliteit die we niet zo makkelijk zien. We krijgen tips hoe we in de eigen omgeving goed kunnen opletten. Iedereen heeft belang bij een veilige woonomgeving.

We sluiten de avond af met een heerlijk warm en koud buffet. Deze mensen zetten zich geheel vrijwillig goed in voor de leefbaarheid in hun eigen omgeving. Dat beloon je niet met een soepje en een lauw kroketje. Bij waardering past een goede maaltijd, zoals je je beste vrienden voorzet.

Het is een mooi gezicht: een volle feestelijk aangeklede zaal met allemaal mensen die lekker eten en elkaar veel te vertellen hebben. In de loop van de avond doe ik nog een slotwoordje, dat begint met ‘u hoeft nog niet naar huis’. Dat blijkt een goed advies. Veel mensen blijven hangen. Als ze uiteindelijk weggaan, word ik bedankt alsof ik zelf gekookt heb. ,,Dank u wel burgemeester, zo’n avond waarderen we zeer.”

De volgende ochtend ben ik al vroeg op basisschool ’t Eenspan. Het thema van de Kinderboekenweek is ‘Wat wil je later worden’. En dan mag de burgemeester niet ontbreken. Ik vertel enthousiast over kinderboeken en onze eigen schrijver Pieter Koolwijk. Hij won met zijn laatste boek de Gouden Griffel. Dat is zoiets als het winnen van de Champions League. Dus ik hou de kinderen voor dat kinderboekenschrijver ook een mooi beroep is. Net als burgemeester. Dan krijg je veel waardering.