Handbalcoach Lars Hoogeveen uit Klazienaveen: 'Ik heb geleerd om te relativeren'

Ambitieus, doelgericht en optimaliseren op alle fronten. Het is Lars Hoogeveen ten voeten uit. De 37-jarige inwoner van Klazienaveen heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een succesvolle handbaltrainer.

Vorig seizoen maakte Hoogeveen de overstap naar eredivisionist Kwiek uit Raalte. Een mooie impuls voor zijn carrière. ,,Na drie fantastische jaren bij de dameshoofdmacht van SVBO begon het toch weer te kriebelen. Ik voelde dat ik klaar was voor een volgende stap in mijn trainersloopbaan”, zegt Hoogeveen, die de formatie uit Barger-Oosterveld in drie seizoenen van de 1e klasse naar de 2e divisie leidde. ,,Dat is niet alleen mijn verdienste, dat hebben we met elkaar gepresteerd. Daar ben ik ontzettend trots op.”

Gestreeld door belangstelling

Hoogeveen kwam begin 2020 in beeld als nieuwe trainer van het damesteam van Kwiek. Hij voelde zich gestreeld door de belangstelling van de Overijsselse kampioen van de 1e divisie, die vorig jaar naar de eredivisie promoveerde. ,,Ik heb wel even bedenktijd gevraagd en bij het thuisfront gecheckt of ik de ruimte kon krijgen. Er ligt in Raalte een heel mooi perspectief om met een talentvolle groep gedreven jonge speelsters te werken en het maximale uit de groep te halen.” Voor Hoogeveen start alles met de bereidheid om hard te werken. ,,Verder ben ik vrij direct en zeg vaak waar het op staat. Dat schept duidelijkheid. Ik sta ook dicht bij de groep en merk dat speelsters dit persoonlijk contact waarderen.”

Hoogeveen is een rasecht ‘handbaldier’ en grootgebracht bij Hurry-Up uit Zwartemeer. Een laatbloeier die zijn weg snel zou vinden. ,,Pas op 14-jarige leeftijd heb ik mij aangemeld, maar vanaf dat moment van heel dichtbij meegemaakt en gezien hoe de club zich aan het ontwikkelen was. Een ongekende opmars beleefde met promotie naar de eredivisie als resultaat.” Hoogeveen was geen exceptioneel handbaltalent, meer vooral een harde werker. ,,Ik verdiende daarmee een plaats in de selectie en heb ontzettend genoten van de handbalsuccessen. Uiteindelijk moest ik vanwege een zware schouderblessure afhaken. Een gevoelige tik, want ik was nog ontzettend gedreven.”

Op zijn 27e maakte hij weloverwogen de keuze voor een carrière als trainer. ,,Ik had inmiddels al ervaring opgedaan bij de jeugdteams van Hurry-Up en dat smaakte naar meer.” In 2010 werd hij hoofdtrainer van dames 1 van Hurry-Up en in 2011 hoofdtrainer van heren 1 van DOS uit Emmer-Compascuum. Vervolgens keerde bij terug naar Zwartemeer en werd als assistent-trainer aan de technische staf van Rob Fiege toegevoegd.

Heftige periode

Begin 2012 ging het echter helemaal mis, Lars Hoogeveen bleek lymfeklierkanker te hebben. Hij onderging zware chemokuren. Hoogeveen kan openhartig praten over zijn ziekte en hoe hij die destijds heeft beleefd. De pijnlijke momenten, maar vooral ook de afleiding die hij in het handbal vond. Tussen de chemo’s bleef Hoogeveen nauw betrokken bij Hurry-Up. ,,Dat heeft mij enorm geholpen, maar het heeft moeite gekost om emotioneel weer in balans te komen. In deze heftige periode heb ik wel geleerd wat écht belangrijk is in het leven.”

Lars Hoogeveen was amper genezen verklaard toen ‘zijn’ Hurry-Up In februari 2013 - na het ontslag van Rob Fiege – een beroep op hem deed om als interim-hoofdcoach aan de slag te gaan. ,,Het was het verhaal van kiezen tussen verstand en gevoel. Ik had een zware tijd achter de rug, maar deze kans kon ik niet laten lopen. Samen met Guido Rink, Frans Engels, teammanager Jan Wever en het voltallig team hebben we de klus geklaard. Het was een bijzondere ervaring. Ik stond altijd middenin de groep, nu stond ik er iets buiten. Dat is onvermijdelijk als hoofdcoach. Hoe dan ook een mooie leerervaring”, blikt Hoogeveen terug.

Een jaar later ging hij als hoofd opleidingen aan de slag bij de opleidingsploeg van Bundesliga-club HSG Nordhorn-Lingen en werd trainer van het tweede en de U19. In 2016 werd Hoogeveen vanuit een stageperiode bij Jong Oranje door bondscoach Gino Smits toegevoegd aan de staf en speelde met die groep het Europees Kampioenschap U-20 in Denemarken. In 2017 nam hij wat gas terug en werd dichtbij huis trainer van de damesformatie van SVBO.

Verloren jaar

In de zomer van 2020 had de Klazienavener al zijn zinnen gezet op een veelbelovende start bij Kwiek, maar door het voortwoekerende coronavirus werd er ook voor het handbal een lockdown afgekondigd. Er volgde een periode van gecancelde wedstrijden en onzekerheid. Een verloren jaar, maar Hoogeveen weet na eerdere ervaringen wel wat relativeren is. Zelf werd hij vorig jaar ook geveld door het coronavirus en kent de impact.

De damesploeg van Kwiek is onlangs met de voorbereidingen op het nieuwe seizoen gestart. Hoogeveen blikt vooruit: „Wat er mogelijk is? We hebben een goede groep staan, maar we zullen er kneiterhard voor moeten werken. Bovendien kunnen we dit seizoen - vanwege een kruisbandblessure - geen beroep doen op de talentvolle Daphne Luchies uit Klazienaveen. Dat is een regelrechte aderlating. Handhaving op het hoogste niveau lijkt me in ieder geval een realistische doelstelling en we kijken halverwege of dit moet worden bijgesteld.”