Column Eric van Oosterhout | Joop

Aan de voet van De Muur loopt hij op zijn eigen bescheiden wijze rond: Joop. Er zijn maar een paar Nederlanders die op hun voornaam door het land komen, Mark, Mart en Joop. Een oude socialist denkt dan misschien aan Joop den Uyl. Maar als je een beetje met sport hebt, dan is de link met Zoetemelk al snel gemaakt.

Een paar jongens in wielerkleding zegt het wat minder. Ik denk aan onze Renske die trots op de foto ging met Ard Schenk, maar geen flauw idee had wie die aardige man naast haar was. Oma was maar wat blij met de foto. De jonge wielrenners zoeken het meteen mobiel op. Ik zie ze opveren bij de erelijst van Joop: ,,Zo.” Tja, winnaar van de Tour en de Vuelta. Tien etappes in de Tour, Parijs-Nice en natuurlijk op 38-jarige leeftijd wereldkampioen. Joop staat er bij te glunderen als de mannetjes omhoog kijken: ‘ja, ik kon wel een beetje fietsen’. Dat mag je wel zeggen.

Zoetemelk is de speciale gast in een echte Drentse wielerweek. We beginnen met een wielerclinic voor de Businessclub van De Gouden Pijl. Helaas kan dat evenement in verband met corona niet doorgaan. Bevlogen organisator Wim Jansen en de sponsors blijven enthousiast. Zo fietsen we een rondje met Steven Rooks - ook geen beroerde fietser - op het parcours van het Nederlands kampioenschap Tijdrijden. Het tempo tikt de dertig kilometer per uur aan. Natuurlijk eindigen we bovenop De Muur, de voormalige vuilstort bij de Emmerschans. Daar was ik zondag ook al tegenop geklommen bij een schitterende goed georganiseerde toertocht van de Fietstoerclub Emmen. Nu mogen we nog een keer. Het is een pittig klimmetje. Als ik hijgend boven kom - net niet als eerste ... - , word ik aangemoedigd om het nog een keer te doen. Voor de foto. Tja.

De dag daarop zien we een prachtig NK Tijdrijden, waarbij de complete wereldtop aan de start staat. In de volgauto achter de coureurs ervaren we hoe hard dat gaat. In Barger-Oosterveld tikt de ‘smiley’ bijna de 50 kilometer aan. Ietsje harder dan wij gisteren fietsten. Ik zie Joop genieten.

De volgende dag geven we hem een leuke rondleiding door Wildlands. Vorig jaar maakte hij een beste smak met de racefiets, kort nadat hij een paar dagen in Emmen was. Het gaat wat beter, maar fietsen zit er nog niet in. In zijn Drentse week wordt hij overal herkend: op de markt en ook bij de testlocatie waar we ons op zaterdag laten testen voor het NK op de Col du VAM.

Zondag beleven we een prachtig NK op de op een na hoogste berg van Drenthe. Joop staat te genieten van het onverwacht fraaie en zware Drentse parcours. Mooi om zo nu en dan de oude vedette commentaar te horen geven. Op weg naar de 80, maar diep in zijn hart had hij nog heel graag meegedaan met de jongens. Jezelf helemaal aan gort fietsen, en dan nog net de armen omhoog voor de zoveelste overwinning. De winnaar is Joop.