Column Eric van Oosterhout | De wimpel van Westenesch

We staan met een man of tien op de brink van Westenesch. De werkbezoeken aan de 35 Erkende Overleg Partners kunnen gelukkig weer worden opgepakt. Het heeft een tijdje stil gelegen door de wat lange logeerpartij van meneer Corona. Maar nu kunnen we weer buiten spelen met wat spelregels.

De voorzitter vertelt een enthousiast verhaal over de belevenissen in een van de kleinste dorpen van de gemeente. Met nog geen 200 inwoners is het redelijk overzichtelijk. Toch, en ik zie hem betrekken, moet hij helaas wijzen op een dieptepunt in de recente geschiedenis. Hij kijkt omhoog naar de vlaggenmast. Daar wappert een fraaie Drentse wimpel. Ik herken hem, want bij ons wappert hij ook met een zekere regelmaat. ,,Maar burgemeester, de vorige wimpel is enige tijd geleden plotseling gestolen. Dit is een nieuwe. Negenendertig euro.”

Er valt even een stilte. In Groningen zeggen ze dan: ‘het was ja net zo gezellig’. De overige bestuursleden staan in een halve cirkel op anderhalve meter afstand van elkaar rondom de vlaggenmast. Een passerende fietser moet denken aan een herdenkingsbijeenkomst voor een gewaardeerde inwoner.

De middag startte bij het gemeentehuis. Daar beginnen we aan een wandeling over een nieuwe route richting Westenesch. Het Waterbedrijf heeft toestemming gegeven om over zijn gebied te lopen. De directeur onthult een bordje om de wandeling te markeren. Op de brink van Westenesch vertelt toeristisch wethouder Kleine over de ontstaansgeschiedenis. Het was een mooi ‘idee van mijn buurt’. We drinken er een sapje op. Op de mooie brink nemen we staand de belangrijkste onderwerpen door: de digitalisering, nieuwe regels voor besturen, de vergrijzing, veiligheid en… de wimpel.

Een paar dagen eerder hadden we net zo’n gevarieerd dorpsbezoek in Oranjedorp. Om veel te kunnen laten zien heeft de EOP gezorgd voor een soort elektrische scooter. Die dingen gaan nog best hard. Ik blijf achter de twee wijkagenten rijden, die er op topsnelheid vandoor gaan; dat scheelt een bekeuring.

Ook hier zien we in korte tijd veel mooie zaken. Betrokken inwoners vertellen over de hoge verkeerssnelheid, de industrie, de natuurplannen en de nieuwbouwplannen. In Westenesch en Oranjedorp weten ze burgerparticipatie over belangrijke onderwerpen in praktijk te brengen.

Aan het eind van de week praat ik met de voormalige directeur van het Hunebedcentrum over zijn nieuwe boek. Ik ontvang binnenkort het eerste exemplaar. Hij schreef eerder een thriller waarbij er een misdaad wordt gepleegd in Drenthe. Het was een idee om inwoners en toeristen op een ludieke manier kennis te laten maken met mooie plekken in Drenthe. Ik kan op de vraag wachten: ‘lijkt jou dat ook leuk, om daar een vervolg op te schrijven’.

Even dwalen mijn gedachten af. De Drentse wimpel van Westenesch. Die is helemaal niet gestolen door een paar kwajongens. Hij wordt gescheurd teruggevonden achter manege De Eekwal. Er ligt een slordig geschreven briefje bij: ‘Westenesch Vrij’ en een tekening van een vuist. Een dag later vindt de burgemeester een stukje van de wimpel in zijn brievenbus. ,,Gaan we doen”, zeg ik.