Carmen Jager (29): Hét uithangbord van het vrouwenvoetbal in Zuidoost-Drenthe zwaait af

Carmen Jager, jarenlang één van de beste speelsters van het vrouwenvoetbal in Zuidoost-Drenthe, zet deze maand een punt achter haar loopbaan.

De 29-jarige Jager - geboren en getogen in Nieuw-Amsterdam en thans woonachtig in Sleen - groeide in de afgelopen jaren uit tot hét uithangbord van het vrouwenvoetbal in Emmen en omstreken. Met gemengde gevoelens sluit ze haar loopbaan nu af.

,,Er had zeker wel meer ingezeten, maar achteraf maal ik daar niet al teveel om. Ik heb niet het gevoel dat ik het verloren terrein nog moet inhalen. Wat ik wilde, is niet voorbijgekomen. Het is mooi zo.”

Kartrekker

Carmen maakte haar eerste meters op het voetbalveld van DSC ’65. Ze werd op sportpark De Hoop in Dalerveen al snel de drijvende kracht. Met speels gemak snelde Jager elke competitieronde weer door de vijandelijke linie. Een kartrekker, die een bloed hekel had aan verliezen.

,,Ik ben behoorlijk fanatiek. Op de momenten dat het niet liep probeerde ik het team altijd op sleeptouw te nemen. Verder is voor mij de sfeer binnen en buiten het veld een belangrijk facet geweest, want dit heeft een directe invloed op de prestaties.”

‘Nummer 10’

Carmen, in het dagelijks leven werkzaam is als begeleidster in de gehandicaptenzorg, speelde de afgelopen seizoenen in dienst van SVO BDE; een samenwerkingsverband van Bargeres, DZOH en SC Erica. Het elftal speelt 3e klasse, maar eigenlijk ambieerde de multifunctionele ‘nummer 10’ een hoger niveau. Toch bleef ze uiteindelijk dicht bij huis.

‘Spelen onder mijn niveau begon te knagen’

,,Ik had echt eerder de keuze voor een hoger niveau moeten maken. Ik had het echter heel erg naar mijn zin in het vriendinnenteam van DSC ’65, maar speelde wel onder mijn niveau. Dat begon op een gegeven moment te knagen. Ik heb toen de knoop doorgehakt en de overstap naar SC Erica gemaakt. Dat betekende spelen en trainen op een hoger niveau met meer uitdaging. Het gaf mij een boost en ik heb hier veel mooie herinneringen en vriendschappen aan overgehouden.”

‘Mijn eerste keuze was volleybal en turnen’

Jager is een telg uit een rasechte voetbalfamilie. ,,Ik was als jong meisje al vaak op het voetbalveld te vinden om bij mijn broer Kelvin te kijken of om samen met hem een balletje te trappen. Mijn eerste keuze was echter volleybal en turnen, omdat voetbal in mijn jeugdjaren nog voornamelijk een echte mannensport was. Later zou dat snel veranderen. Op 12-jarige leeftijd heb ik me aangemeld bij DSC ’65.”

Ze begon als spits en groeide uit tot een multifunctionele speelster, die op alle posities uit de voeten kan. Met een voorkeur voor de ‘10’, een positie achter de spits.

‘Wil je in de mannencompetitie slagen, dan moet je als vrouw van goeden huize komen’

Het feit dat komend seizoen vrouwen ook in mannencompetities mogen uitkomen - tot en met de A-categorie - zorgt bij Carmen Jager voor gefronste wenkbrauwen.

,,Je moet als vrouw van goeden huize komen wil je in de mannencompetitie kans van slagen maken. Ik volg de ontwikkelingen met belangstelling, maar verwacht er niet teveel van. Bij de mannen ligt het tempo en de handelingstempo beduidend hoger en ook de fysieke kracht moet je niet onderschatten. In de junioren kun je het nog goed bijbenen, maar bij de senioren is dat toch echt een ander verhaal.”

Einde maken aan versnippering

Jager gaat afbouwen bij de vrouwen 7-tallen van SC Erica, maar zal ook regelmatig op de tennisbaan actief zijn.

,,Er moet op lokaal en regionaal niveau een einde komen aan de versnippering. Clubs moeten niet concurreren, maar meer de samenwerking zoeken. Met talentontwikkeling en maatwerk moeten we het meisjes- en vrouwenvoetbal een kwaliteitsimpuls geven.”