Column Henk Folkerts | Dat komt niet in de krant

In onze regio gebeuren veel mooie dingen. Zo was er afgelopen weekend de actie ‘Soep op de Stoep’. 8000 lichtjes versierden de tribunes van stadion de Oude Meerdijk. Elk lichtje is gedoneerd en stond voor iemand die wel een kopje soep kon gebruiken. Vrijwilligers zorgen ervoor dat straks 8000 mensen kunnen genieten van een kop soep.

Arno Louwes uit Nieuw-Weerdinge is een kaartenactie voor zijn zoontje Jason begonnen. Hij wordt op 28 februari vier jaar en het wordt waarschijnlijk zijn laatste verjaardag. Jason lijdt aan het syndroom van Leigh en het gaat steeds slechter met hem. Er zijn al meer dan 2500 kaartjes uit de hele wereld voor Jason in de brievenbus gevallen.

Zo'n actie ontroert me. Ik probeer me voor te stellen wat ik zou doen als ik in de schoenen van zijn vader stond. Zou ik dat kunnen opbrengen? Elk kaartje zou me ook weer confronteren met het verlies. Je weet dat je zoontje komt te overlijden, maar je staat met je rug tegen de muur.

Arno wil graag door al die kaartjes het geluk in de ogen van zijn zoontje zien. Ik vind dit groots van zijn vader. En ik vind het prachtig dat er zoveel mensen zijn geweest die de moeite hebben genomen om een kaartje te sturen.

Dit zijn twee leuke gebeurtenissen van de afgelopen week maar er zijn genoeg voorbeelden om je te realiseren dat mensen het goed voor hebben met elkaar. Uiteindelijk zie je vooral de uitzonderingen in het nieuws en die kleuren onze kijk op de samenleving in en in zwart.

De werkelijkheid is echt anders, die is veel mooier en rooskleuriger. Kijkt u maar eens in de spiegel. U doet vast ook wel eens iets om anderen te helpen. Denk nog maar eens aan al die initiatieven tijdens de eerste lockdown. Iets groots, iets kleins, een boodschapje voor een ander, de sneeuw wegvegen voor de voordeur van de buurvrouw, het maakt niet uit.

 

Alleen u komt hiermee niet in de krant want dat is normaal.