Column Eric van Oosterhout | Koop lokaal digitaal

Het is nog vroeg in de ochtend. Zelfs voor het hardlooprondje door het Valtherbos moet ik wat zin maken. Dat overkomt me niet vaak. Ik vind het vaak heerlijk om de dag te openen met wat sport: zwemmen, ‘roeien’ (binnen) of hardlopen. Het gaat allemaal niet meer zo heel hard, maar het lijf wordt wakker.

En bewegen geeft een goed gevoel voor de rest van de dag. Bovendien heb je altijd een smoesje achter de hand, als er wat lekkers voorbijkomt. Maar vandaag wil het niet zo lukken. Het weer helpt ook niet mee. Het is gemeen koud, het miezert wat en de zon heeft een vrije dag. Terwijl het mooie bos om me heen om aandacht schreeuwt, loop ik wat te piekeren. Normaal verzet rennen juist de gedachten. Maar nu blijft er iets in mijn hoofd rondzoemen. Het gaat niet goed. Corona blijft me bezig gehouden. Natuurlijk, we houden het nog redelijk buiten de familie (even afkloppen). En ik was onder de indruk van het vaccinatiecentrum. Toch neemt het aantal besmettingen nog steeds eerder toe dan af. En dan komt er ook een minstens zo’n gemeen Brits virusneefje langs. Ik dacht dat de Brexit was geregeld.

Hoe langer de corona om zich heen blijft grijpen, hoe harder ook de economie wordt getroffen. Het is bijvoorbeeld voor veel winkeliers om moedeloos van te worden. De troosteloze aanblik van al die gesloten winkels in de gemeente heeft nog een ander nadeel: je spreekt haast geen winkelier meer.

Er is maar één oplossing. Als we willen, dat we ook na coronatijden nog een leuk winkelbestand hebben, moeten we klant blijven. Koop lokaal. En omdat het nu niet anders kan: koop lokaal digitaal.

We doen het nu veel en vaak. Zo vliegt er met regelmaat een goede maaltijd van een plaatselijk restaurant binnen. De keuze is reuze. En vaak is het verrassend goed tegen redelijke prijzen.

Minstens zo leuk is iets bestellen bij plaatselijke winkeliers, die het ook nog komen brengen. En dat doen de meeste. Bestellen kan bijna altijd digitaal, maar een telefoontje werkt ook prima. Ik werk net als veel andere mensen vaak thuis. Dus loop ik heel wat keren naar de voordeur om het bestelde in ontvangst te nemen. Omdat mijn vrouw op eigen naam bestelt, is de verrassing groot: ‘Woont u hier?’ Schoenen, boeken, rookmelders, jurkjes, het komt allemaal aan huis.

Op de oprit voer ik heel wat gesprekken die ik anders in de winkel houd. Met een bewonderenswaardig optimisme houden de meesten de moed erin. ‘Het is niet anders’. ‘We moeten het beste ervan maken’. ‘En ja, het is niet leuk om aan het eind van de maand acht medewerkers te betalen van feitelijk mijn pensioengeld’.

Ik voel me vaak wat machteloos en kan niet heel veel meer doen dan met de wethouders bij het Rijk aandacht blijven vragen voor goede steunmaatregelen, die we zo goed mogelijk uitvoeren.

En we blijven klant in de eigen gemeente. Niet alleen straks, maar ook nu: koop lokaal digitaal!