Cor Huls voelt zich thuis in de luwte van het amateurvoetbal

Cor Huls besloot zijn contract met Erica ’86 en Zandpol niet te verlengen, maar dat is bepaald geen teken aan de wand. De 52-jarige inwoner van Erica wil zeker door in het trainersvak. Hij heeft echter ook geen moeite met een sabbatical.

,,Als vader van twee voetballende zoons - Sven en Kjeld - kan ik mijn ei ook als supporter volop kwijt”, zegt Huls met een glimlach. Om er direct aan toe te voegen: ,,Als er de komende periode een club voorbijkomt, zeg ik zeker niet bij voorbaat nee. Het trainersvak is mijn lust en leven.”

Cor Huls ademt voetbal. Het zit altijd in zijn hoofd. Geen man van spierballentaal, maar altijd realistisch. Hij wil in zijn rol als voetbaltrainer vooral de duwende factor zijn en voor de rest past bescheidenheid. Wellicht is dat ook de reden dat Huls vrijwel altijd in de luwte heeft geopereerd.

Grootste passie

Het zijn onwerkelijke tijden voor de trainer die normaal gesproken vrijwel iedere doordeweekse avond op het trainingsveld staat én zowel zaterdag als zondag als coach actief is. Huls moet op dit moment dealen met de wereld van uitersten. Vorig weekend zat hij met zijn gezin op Texel. Een mooi gezinsuitje, maar met al zijn gedrevenheid staat de trainer toch het liefst op de groene grasmat. ,,Ik wil niets liever dan met mijn grootste passie bezig zijn, maar vanwege corona kunnen we op de trainingsvelden heel beperkt bezig. Het blijft allemaal improviseren. Wedstrijdgericht trainen is met alle beperkingen onmogelijk”, beseft Huls.

Bijna kwart eeuw trainer

Cor Huls is al bijna een kwart eeuw werkzaam in het regionale amateurvoetbal. Hij heeft een behoorlijk verleden bij Sc Erica, de club waar hij zeven seizoenen als trainer-coach van het tweede team en assistent-trainer werkzaam was. Successen beleefde Huls onder meer ook met EHS ’85, waar hij vier jaar de scepter zwaaide.

Huls is inmiddels bijna vijf jaar werkzaam bij Erica '86 en staat voor het tweede seizoen aan het roer bij Zandpol. ,,Stuk voor stuk mooie dorpsclubs, maar ik ben weer toe aan een nieuw hoofdstuk in mijn carrière." Hij heeft al veel voorbij zien komen, maar van verzadiging is geen enkele sprake. Bezig zijn met het groepsproces blijft Huls fascineren. ,,Eén van de mooiste aspecten is om met de jongere garde te werken en voor te bereiden op de stap naar de hoofdmacht.” Huls ziet voor hem de komende jaren vooral een rol weggelegd als opbouwtrainer. ,,Jonge voetballers die ik beter kan maken, daar voel ik mij goed bij.”

Teamontwikkeling

Als trainer van twee modale vijfdeklassers beseft Huls al te goed dat de lat niet heel hoog gelegd kan worden. ,,Prestatiedruk is niet de eerste vereiste. Natuurlijk doe ik veel aan teamontwikkeling, maar het moet een combinatie zijn van prestatie en plezier. Trainingen moeten dus niet alleen leerzaam, maar ook leuk en gevarieerd zijn. Veel spelvormen met de bal. Het sociale aspect krijgt bij mij altijd veel aandacht, want als coach wil ik altijd een luisterend oor bieden voor spelers en staf.”