Column Henk Folkerts | Grijs grauw

Het bekladden van het regenboogpad heeft de afgelopen week tot veel verontwaardiging geleid. En terecht, die actie is beangstigend. In plaats van elkaar het geluk te gunnen, trapt de dader liever degenen die worstelen met hun geaardheid weer terug de kast in.

Ik heb deze week geregeld gedacht wie nou zoiets zou kunnen doen. Volgens de camerabeelden was het een eenling. Een eenling met zwarte gedachten die het zebrapad met grijze verf besmeurde. Hoe zielig.

Grijs doet mij in deze dagen ook denken aan de kerkgangers in Staphorst. Grauwe mannen en vrouwen waarvan de vrouwen hun veelal grijze haren in een knotje drukken en hoe vetter het haar, hoe makkelijker dat gaat… brrr. Doof en blind voor alle argumenten gaan ze door met hun bijeenkomsten in de kerk, misschien iets aangepast, maar nog steeds zingend. De afgelopen week waren er maar liefst zes diensten in deze kerk.

En als ik dan toch los ga: Die kleurloze complotdenkers zijn wat mij betreft net zo gevaarlijk als die grijze figuur die het zebrapad heeft beklad en de kerkgangers in Staphorst. Alle drie zijn maatschappij ontwrichtend zonder dat ze een goed alternatief hebben. Of het moet een grijze wereld zijn. Ze willen een wereld die gaat leiden tot een samenleving waarin alle zekerheden niet meer bestaan. Een samenleving waarin alles onzeker en vooral zwart-wit is, gebouwd op grijs drijfzand. Een maatschappij waarin je niemand kunt vertrouwen maar ook iedereen moet wantrouwen. Zoals vroeger in het grijze Oostblok.

De gemeente Emmen gaf het enige juiste antwoord. Het liet zich niet uit het veld slaan door het asgrauwe gedachtegoed van de dader en liet het zebrapad gelijk schoonmaken. En toen het zebrapad door wethouder Guido Rink geopend werd, blonk het weer als nooit tevoren. Wat mij betreft krijgen alle zebrapaden in Emmen de regenboogkleuren.