Meneer Meertens vertelt | Samen lichtjes kijken

Niet alleen zijn archief blijkt indrukwekkend. Van hetzelfde kaliber zijn de dikke mappen vol historische foto’s, die een breed beeld geven van pakweg de afgelopen 80 jaar.

Die kennis van de plaatselijke historie bestaat niet alleen op papier. Ook het geheugen van de 73-jarige Emmenaar is een rijke bron vol verhalen en anekdotes. Kortom, Geert Meertens ten voeten uit!

,,Vroeger was de zogeheten VVV-week het zomerse hoogtepunt van Emmen. Behalve vele Emmenaren kwamen drommen buitendorpers en toeristen op het evenement af, dat samenviel met de bouwvakvakantie. Ze vergaapten zich aan de uitbundig verlichte en versierde binnenstad en de rijkelijk uitgedoste etalages. De remmen gingen los in de parel van de Hondsrug, al helemaal dankzij andere publiekstrekkers zoals de jaarlijkse verkiezing van de Bloemenkoningin en zeker ook de niet weg te denken kermis.

De eerste kermislocatie begin vijftiger jaren was het zogeheten weiland van Kroeze, de bekende uitbater van het café aan de Markt. Het vee op het terrein dat nu doorsneden wordt door de Hondsrugweg, werd tijdelijk elders gestald en de kermisexploitanten konden hier hun gang gaan. Als snotneus heb ik nog meegeholpen bij het opzetten van attracties zoals de bekende rups. Dat leverde enkele welkome guldens op. Het rook daar trouwens altijd naar kamille, een plantje waar koeien gek op zijn. In de loop van de tijd kregen de zweefmolens, schiettenten, spookhuizen en poffertjeskramen een aantal wisselende standplaatsen: Noordeind, Kerkhoflaan, Baander, de parkeerplaats bij de bioscoop en de huidige plek naast het gemeentehuis.

Behalve het feestgedruis op de kermis liet ook de rest van de stad in wording zich van haar beste kant zien. Gezellige terrassen, uiteenlopend vertier en vanaf de schemering alle aanleiding samen lichtjes te kijken. Dankzij de contourverlichting was ook het oude gemeentehuis een plaatje, inclusief het kunstwerk ervoor op het gazon. Prachtig ook de waterval ernaast die het water klaterend afzette in de grote vijver ter plekke.

Ongetwijfeld bewaren ook nog vele Emmenaren fijne herinneringen aan de Bloemenkoningin verkiezing. Met de Haddersbank als decor stond het publiek rijen dik reikhalzend te kijken naar de paraderende jonge dames, die hun beste beentje voor zetten om de jury te overtuigen. Behalve een modieuze aankleding speelden veelal kleurrijke bloemcreaties vanzelfsprekend een belangrijke rol in het geheel. Niet te vergeten overigens de voorafgaande rondgang van de deelneemsters in oogstrelende bolides. Ik herinner me nog goed de fraaie Ford V8 uit 1938, waarmee Hans Thedinga de show stal. Overigens ook mijn eigen stiefdochter Tanja Prijt was in 1986 nog één van de deelneemsters. Tja, het bestaat allemaal niet meer. In de vorige eeuw is geleidelijk aan alles verdwenen. Inclusief het fraaie vuurwerk waarmee de VVV-week altijd werd afgesloten."