Autodidact Lia van Elffenbrinck exposeert werk in Klazienaveen: 'Soms schilder ik net zo lang totdat ik snap wat het wordt'

Een keur aan schilderijen van de hand van Lia van Elffenbrinck siert vanaf september de centrale hal van het Gezondheidscentrum in Klazienaveen.

De kunstschilder, geboren en getogen in Nieuw-Schoonebeek, keerde jaren geleden naar haar geboorteplaats, waar zij introk in een oude boerderij en daar haar atelier vestigde.

,,In mijn huis heeft elke kamer een andere kleur. Kleuren helpen me om te leven en laten me leven. Ik schilder zowel abstract als figuratief en vooral kleurrijk.”

‘Als kind heb ik goed leren kijken’

Van Elffenbrinck is autodidact en heeft nooit een cursus of opleiding aan de kunstacademie gevolgd.

,,Als kind heb ik goed leren kijken. Ik droeg mooie kleren die mijn moeder zelf had gemaakt. Mijn vader was bouwkundig tekenaar en hij leerde me naar gebouwen te kijken en de daken, de ramen, de deuren, de stenen en al de kleuren echt te zien. Verder heb ik veel kunstenaars bestudeerd en geprobeerd ze te imiteren om te kijken of het bij me paste en of het iets voor me was, maar er kwam steeds iets anders uit.”

In de afgelopen jaren vond Lia naar eigen zeggen haar stijl. ,,Een paar richtingen, want ik wil me niet beperken tot één soort verf en ook niet tot één stijl. Soms wil ik abstract bezig maar soms moet het figuratief zijn, soms een combinatie van beide. Ik gebruik acrylverf, olieverf, gouache of pastelkrijt. Ik kan niet echt kiezen voor één soort, dus ik gebruik ze afwisselend, soms ook wel samen op één doek.”

‘Pas als mijn hele lichaam ‘aanwezig’ is, begin ik te schilderen’

Hoe gaat zij te werk bij een schilderij? ,,Ik pak niet gelijk de verf en de penselen, maar ga zitten en probeer alleen mijn lichaam te voelen. Pas als mijn hele lichaam ‘aanwezig’ is en ik niet meer denk, dan pak ik de verf en de penselen erbij en begin te schilderen. Meestal weet ik niet wat ik ga maken. Dan schilder ik net zo lang totdat ik snap wat het wordt. Soms is het schilderij zo aardig en laat me in een korte flits zien hoe het wil worden. Zodra ik begin na te denken over een titel, nadert het moment dat het schilderij af is.”