Stoor ik? 'De Nederlandse corona-normen zijn strenger dan de Duitse'

Met de rubriek ‘Stoor ik..?’ haalt de sportredactie tijdens de coronacrisis een oud paardje van stal. Hierbij bellen we met iemand uit de sportwereld met de vraag hoe het hem of haar vergaat. Deze keer sjoelkampioene Elly Mensen (48), die 7 jaar geleden nog wereldkampioen werd en jarenlang in Nieuw-Weerdinge woonde. Ze verhuisde onlangs naar het Duitse Haren. En ook nu is de eerste vraag natuurlijk…

Stoor ik?

,,Nee hoor, ik heb toch niets te doen. Ik heb geen werk en het sjoelen ligt ook stil.’’

Stil? Ik dacht: als er één sport is waarin waarschijnlijk wél getraind kan worden, dan is het sjoelen. Toch?

,,Ja, trainen lukt wel hoor. De bak gaat morgen weer op de keukentafel. Maar alle wedstrijden zijn natuurlijk wel afgelast. Afgelopen weekend zou het NK gesjoeld worden, maar niet dus.’’

Dat heeft zeker ook vooral met de leeftijdsgroep van sjoelers te maken? De risicogroep?

,,Nee hoor, helemaal niet. Want sjoelen wordt echt door alle leeftijden gedaan. Het heeft vooral met die 30 schijven te maken die we elke keer gooien. Ga maar na: iedereen raakt die aan, dat zijn natuurlijk enorme besmettingsbronnen. In maart, toen nog wedstrijden werden gegooid dacht ik al wel: oppassen. En ik baal ook wel een beetje, want ik stond bovenaan op de Nederlandse ranglijst. Ik had wel zin in het NK.’’

Wat merk je van de coronatoestanden in je dagelijks leven?

,,Alles. Ik woon in Duitsland, om dichter bij mijn moeder te zijn. Zij is 75 jaar en kwetsbaar, dus zij moet niet besmet worden. Hier in Haren hou ik me vooral aan de Nederlandse normen, want die zijn strenger dan de Duitse. Ja, dat klinkt misschien gek, maar het is echt zo. Ik neem mijn eigen schoonmaakspul mee als ik de supermarkt in ga, want de karretjes worden hier echt niet schoongemaakt. En mensen botsen, anders dan in Nederland, zo tegen je aan als je boodschappen doet. Niet overal in Duitsland is dat zo hoor, ik hoor ook verhalen uit Papenburg, daar zou het wel netjes zijn.’’

En qua werk?

,,Ik heb niets meer te doen. Als bijbaantje maakte ik altijd schoon in een vakantiepark, nou, dan weet je het wel, daar is niets meer te doen.’’

Dus kun je de hele dag sjoelen nu?

,,Ja, dat dacht ik ook. Trainen wil ook wel, maar ik mis het wedstrijdritme. Daarom sjoel ik tegenwoordig op een speciale sjoelapp, die is gemaakt door een sjoeler uit Zwolle. Is echt hartstikke leuk. Je maakt de beweging die je normaal met je hand maakt nu op het scherm, met je vingers. Mooi hoor.’’

En verder?

,,Nou, niet veel. Ik maakte me al op voor de speciale zomertraining die ik altijd in juni geef en waarin we drie maanden gericht trainen op kantjes, splitsen en meeslepen. Wat dat is? Kantjes is wel duidelijk toch? Splitsen is als twee schijven schuin voor de 3 of 4 liggen, en je ze met één steen in beide vakken kunt krijgen. Meeslepen is het begeleiden van een steen langs de kant naar de 1 of de 2. En we besteden ook altijd aandacht aan de psychologische kant van wedstrijdsjoelen. De aandachtscirkel van Eberspächer helpt mij altijd om te kunnen blijven focussen. Mijn taak is sjoelen. Daar moet ik energie in steken, niet in randzaken. En daarnaast moet je nooit vergeten waarom je ooit bent gaan sjoelen. Vast niet om te winnen. Sjoelen moet vooral ook leuk blijven. Probeer de schijven die in de weg liggen vooral als uitdagingen te zien, dat helpt echt.’’

Verveel je je niet stierlijk dan?

,,Nee hoor. We zijn als sjoelvereniging, de Brikkenmikkers uit Klazienaveen, heel actief op Facebook, waar we in onze Internet Sjoelen League contact hebben met sjoelers uit de hele wereld. Het is één grote familie geworden en dat is echt fantastisch.’’