Binnen tien minuten ribbetjes bij de middeleeuwse drive-thru in Drouwen

De middeleeuwse drive-thru van Jan Gerben Dijk van het Robin Hood Ribhouse opende vorige week woensdag. Het opvallende initiatief kreeg veel aandacht. Hoe gaat het in Drouwen?

Het asfalt van de parkeerplek van het Robin Hood Ribhouse glimt in de zon. Een gitaarspelende troubadour in middeleeuwse kleding loopt over het terrein een bijzondere variëteit aan liedjes te zingen (denk aan: Rosanne en schni-schna-schnappi). Voor de drive-thru staan maar twee auto’s. Het is 17.00 uur, de drive-thru is net een uurtje open. De drive-thru bestaat uit drie aparte tenten. In de eerste tent bestellen de bezoekers. Telefonisch, het telefoonnummer hangt op een duidelijk zichtbaar bordje. Het opnemen van de bestelling gaat vlot. Te vlot haast om de omgeving te bekijken: de tent is ingericht in middeleeuwse stijl.

Enorme broodplank

De dame aan de telefoon vraagt om door te rijden naar de volgende stop met de klinkende naam nootje-broodje. Daar steekt een jonkheer in middeleeuwse kleding een enorme broodplank op een steel door het autoraam. Op de plank ligt een heel stokbrood, een zak doppinda’s en een bakje kruidenboter.

,,Dat mag u allemaal meenemen. Pak het er maar vanaf”, zegt de vriendelijke jongeman. De geur van vers afgebakken brood zweeft door de auto. Mjam.

Bij de volgende stop wordt -voor de tweede keer- een drankje aangeboden. ,,Een versgetapt lentebokje misschien?” Overdonderd door nóg een vraag -er gebeurt veel in minder dan vijf minuten tijd- zeg ik snel nee. En bier? In de auto? Hmm. Door naar het betalen. Ook het pinapparaat is gemonteerd op een soort bezemsteel. De inventieve vondst is win-win: de medewerkster kan op veilige afstand blijven, de bestuurder hoeft geen enkele moeite te doen om te kunnen betalen.

25 euro lichter komt een volgende jonkvrouw met de bestelling aangelopen. Er zijn nog geen 10 minuten voorbij.

,,Je bent mooi voor de drukte aan”, zegt eigenaar Jan Gerben Dijk. Zijn initiatief loopt goed. Vorige week zondag was het hoogtepunt, toen kwamen er 88 auto’s. ,,Ik vind het vooral mooi dat we veel vaste gasten terugzien. Iedereen is hartstikke enthousiast”, zegt hij. Alsof ze het wil onderstrepen steekt een vrouw kort daarna een duim door het openstaande autoraam. ,,Goed dat je dit doet!”, roept ze naar Dijk.

Hoofdbrekens

De ondernemer staat te glunderen. ,,Ik vind het vooral superleuk dat het personeel dit idee omarmt, dat we dit met zijn allen doen.” De installatie kostte hen best wat hoofdbrekens. ,,Als je iets anders doet merk je pas wat een geoliede machine het restaurant is”, zegt Dijk. De timing van het eten moet anders, voor- en hoofdgerecht moeten tegelijkertijd worden geleverd. In de keuken kunnen minder koks staan. De inrichting van de keuken moest op de kop: ook zij moeten afstand kunnen houden.

,,De hoofdbrekens zijn er nog steeds”, zegt Dijk. ,,Maar het gaat steeds beter.” En hoe zit het met de lentebok van de tap? Dijk laat het zien. ,,Dat had ik al aangesloten, dus ik dacht: wat moet ik daarmee?” Triomfantelijk houdt hij plastic flesjes omhoog. ,,Van de plaatselijke supermarkt. Zo kan iedereen het meenemen.”

De familie Ros uit Stadskanaal komt de drive-thru uitrijden. Ze eten regelmatig bij het Ribhouse en meestal hetzelfde: spareribs en mixed grill. Dat stopt Tineke Ros nu in de achterbak. ,,Hij heeft zo zijn best gedaan”, vindt ze. ,,We zijn hier vooral om de ondernemer te ondersteunen.” ,,Gezien de omstandigheden kan het niet beter”, oordeelt haar man Nico.

,,Ik had hier echt even zin in. Uit eten maar toch anders”, zegt een stralende Tineke. ,,We gaan thuis in de tuin eten. Voor het eerst dit jaar.”

Hoe smaakt het?

Thuis wacht een hongerige vriend, die gretig begint te peuteren aan de lagen aluminiumfolie om de spareribs. Onder de folie schuilt een forse hoeveelheid vlees. Dan is er nog de kool- en aardappelsalade, die standaard bij de ribbetjes wordt geserveerd.

Het vlees valt niet van de botten, maar is toch heerlijk mals. ,,Is dit vlees van een dinosaurus, ofzo?”, vraagt mijn vriend zich hardop af. Bij elk bijgerecht volgt de uitroep: ,,Wat is een goede (bijgerecht naar keuze invullen) toch lekker hè?” Het oordeel is duidelijk: geslaagd!