Daarom staan er knuffelberen voor het raam: spot en turf ze tijdens je coronawandeling

Wordt het een nieuwe hype? Op knuffelberenjacht, tijdens een coronawandeling met je kinderen? Bé Kuipers, mede-organisator van de Avondvierdaagse in Borger, denkt van wel.

De één heeft zijn knuffelbeer pontificaal midden op de vensterbank gezet, de ander heeft hem verstopt in een hoekje, naast een kandelaar of plant. Maar altijd zo dat hij nog te zien is vanaf de straat. Want het idee is dat kinderen buiten op berenjacht gaan. En dat ze dan door de ramen van de huizen knuffelberen spotten en op een papiertje turven hoeveel ze er hebben gevonden.

Want het coronavirus mag dan heel wat activiteiten stilleggen, een wandeling buiten met het gezin mag nog wél. En zo’n ommetje wordt toch een stukje leuker met een alternatieve vossenjacht, is het idee.

,,Iedereen zit maar binnen en wil eigenlijk naar buiten. En van knuffelberen wordt iedereen vrolijk’’, zegt Bé Kuipers, mede-organisator van de Avondvierdaagse in Borger.

Hij zette afgelopen woensdag een oproep op Facebook om knuffelberen voor het raam te zetten. Tientallen mensen gaven er direct de eerste dag gehoor aan. ,,In Borger en omgeving zitten al heel wat knuffelberen te wachten op kinderen die voorbij komen. Zo leuk. Sommige mensen laten de knuffel zwaaien en er is ook iemand die een teddybeer een dokterstenue heeft aangetrokken.’’

‘Een leuke manier om het wandelen te stimuleren, nu de avondvierdaagse is afgelast’

Voor zover Kuipers weet is de Borgerder wandelorganisatie de eerste avondvierdaagse in Drenthe die dit doet. ,,Maar in Borger zijn we niet de eerste. Dit is begonnen in de wijk Dingspil. Een vriendin van mij woont daar en zij zei: Hé, is het niet leuk voor de avondvierdaagse om hieraan mee te doen? Vooral nu de avondvierdaagse net is afgelast en de teleurstelling bij de kinderen zo groot is. In Noord-Brabant, Limburg en België doen ze dit al een poosje. Het is een leuke manier om het wandelen te stimuleren.’’

Kuipers maakte ook organisatoren van andere avondvierdaagses in Drenthe attent op de social media-oproep. ,,Ik zag dat Eelde-Paterswolde het ondertussen ook doet. Of dit een hype wordt? Ja, vast. Het is zo simpel en zo leuk.’’

De berenjacht zou zijn overgewaaid uit Australië en het Verenigd Koninkrijk, waar het populaire prentenboek We gaan op berenjacht (1995) van Michael Rosen en Helen Oxenbury als inspiratie diende.

In Borger is Annemieke de Hoogd een van de inwoners die besloot mee te doen. Zij zette niet één, maar twee beren op de vensterbank. ,,Uitgekozen door onze dochters’’, vertelt ze. ,,Zij hoorden ervan nadat hun nichtje van 6 al op pad was geweest om beren te tellen. Ik vind dit een heel creatieve manier om kinderen buiten te laten wandelen. Het is mooier dan doelloos een rondje lopen. Ik heb dit initiatief ook direct in onze straatapp, van de Eeserstraat, gezet. En ik zag dat de overbuurman al een heel klein beertje in een plant heeft gezet.’’

Even verderop aan de Hoofdstraat kan ook op beren worden gejaagd, zoals bij Diane Roossien. Zij posteerde Winnie de Poeh voor het raam. ,,Onze zoons waren zelf nog niet op zoek geweest, maar zij willen nu ook op pad. O, ik zie hier aan de overkant ook eentje zitten. Een heel grote, haha. Hartstikke leuk dit, zeker weten!’’

,Je wordt er zelf ook vrolijk van, van zo’n beer op de vensterbank’

Ook Rona Elting, die aan de Standvoetbeker woont en zelf geen kinderen heeft, sloot zich aan bij de actie. ,,Drommen kinderen zie ik nog niet, maar toen ik vanochtend in de badkamer stond, hoorde ik wel buiten een klein ventje roepen: ,Hé mam, hier staat er ook weer eentje. En daar ook! Ja, hier doe je al gauw iemand een plezier mee.’’’ Ze heeft ook nog een ander voordeel ontdekt: ,,Je wordt er zelf ook vrolijk van, van zo’n beer op de vensterbank.’’