Vrachtwagenchauffeurs voelen zich als paria’s behandeld vanwege corona

Overvolle ontvangstruimtes, afgesloten toiletten en bordjes Verboden Toegang of Alleen Personeel op toiletdeuren. Laden en lossen van goederen is prima, maar op een warm welkom hoeven vele vrachtwagenchauffeurs niet te rekenen in tijden van corona, meldt vakbond CNV Vakmensen.

Komt ook nog eens bij dat op sommige losplekken de hygiëneregels en het 1,5 meter afstand houden met voeten getreden wordt.

Het is rustig bij de truckstop langs de A37 bij Klazienaveen. Het is normaal een geliefde plek voor veel vrachtwagenchauffeurs om even aan te wippen voordat ze Duitse grens enkele kilometers verder op overschieten. Of juist terugkomen na een rit richting Scandinavië of het oosten. In het Routiers Wegrestaurant wordt dan vaak een balletje gehakt geprikt (glimmende kant boven!) voordat de rit wordt vervolgd.

Maar de horecazaak is dicht. Een op de ruit geplakt A4’tje meldt dat het restaurant dienst doet als afhaalpunt voor een maaltijd. Die dient van tevoren telefonisch besteld te worden en kan in de avonduren worden opgepikt. De enige bedrijvigheid vindt plaats bij de achtergelegen vrachtautowasstraat. Buiten wachten chauffeurs rustig hun beurt af, zo ook Gertjan Snel.

Onbegrijpelijk

Sinds de wereld in de ban is van het coronavirus, treft hij onderweg ondanks de genomen maatregelen nog veel foute situaties. ,,Bij een staalbedrijf moest ik me laatst melden met mijn paspoort. Kom ik in een ontvangstruimte waar wel 30 tot 40 man staan te wachten. Die anderhalf meter afstand houden is er echt niet bij. Er kwam op een gegeven moment een collega vlak bij me staan. Ik heb hem toch vriendelijk maar dringend verzocht om even afstand te nemen.” Hij vindt het onbegrijpelijk dat dit bedrijf niet voorzichtiger optreedt.

Collega Derk Jan Staphorst staat achter hem in de rij en merkt dat het hier en daar ook minder wordt. De voorzieningen die voor chauffeurs worden opgesteld, zijn af en toe om te huilen. ,,Je mag lang niet overal van het toilet gebruik maken, terwijl je er soms een lange rit op hebt zitten. Laatst kwam ik ergens ook niet binnen en moest ik mij behelpen op een niet bepaalde frisse Dixi.”

Angstiger

Eddy Wessels uit Assen rijdt momenteel vooral op Duitsland en Denemarken en krijgt onderweg wel eens het gevoel dat hij als een paria wordt behandeld. ,,De eigenaar van een pompstation sommeerde me naar buiten met de mededeling dat wij ‘het’ allemaal bij ons dragen. Ik zei: wacht even, voor hetzelfde geld steek je mij nu aan. Je merkt echt dat mensen angstiger worden.”

Met de voorzieningen onderweg is het ook behelpen. ,,Tot vorige week kon je bij veel restaurant nog terecht in Duitsland, maar die hebben alles inmiddels op slot gegooid. Je wordt daar een beetje aan je lot overgelaten.” Wessels neemt sinds kort een magnetron mee in de cabine. ,,Het is niet ideaal, maar je moet wat.”

Stampij maken

Een echte uitdaging is in sommige gevallen het maken van een sanitaire stop. ,,Bij een losplek kreeg ik geen toestemming om naar de wc te gaan. Nadat ik stampij had gemaakt, kreeg mocht ik alsnog gaan. Maar het was liever niet als wel.”

Bij de vakbond CNV komen veel van dit soort geluiden binnen, aldus woordvoerder Kees de Vos. Daarom wordt op korte termijn samen met werkgevers een campagne opgetuigd. ,,We bezoeken plekken waar chauffeurs veel samenkomen, zoals distributiecentra. We willen iedereen er zich goed van laten doordringen om een beetje netjes met de chauffeurs om te gaan.”

Geen of zeer beperkt toiletbezoek en te volle meldloketten zijn de grootste ergernissen onder chauffeurs, aldus De Vos. ,,Er dienen behoorlijke wachtruimtes te komen. Of laat de chauffeurs zich bij aankomst telefonisch melden zodat ze een voor een naar binnen kunnen.” De briefjes met Geen Toegang op toiletten zijn helemaal uit den boze. ,,Wij vinden dat dit absoluut niet kan.”

Horecavoorzieningen langs de weg wil CNV en de werkgevers met de aankomende actie op het hart te drukken om toch iets te regelen. ,,Zoals afhaalmaaltijden en het mogelijk maken van sanitaire stops.”

Trots

De vrachtwagenchauffeurs maken zich met de oplopende besmettingen ook steeds meer zorgen over hun eigen veiligheid, aldus De Vos. ,,Ze realiseren zich verder zelf ook dat ze een cruciale rol spelen in de bevoorrading van het bedrijfsleven. Daar zijn ze ook trots op.” De Vos heeft nog geen geluiden opgevangen dat chauffeurs liever niet meer willen rijden. ,,Wel dat ze zich ergeren aan de situaties die ze soms in de dagelijkse praktijk aantreffen. Ze vinden gewoon dat er wat moet gebeuren.”