Meneer Meertens luistert: 'Ik ben in die salonwagen geweest'

Niet alleen zijn archief blijkt indrukwekkend. Van hetzelfde kaliber zijn de dikke mappen vol historische foto’s, die een breed beeld geven van pakweg de afgelopen 80 jaar.

Die kennis van de plaatselijke historie bestaat niet alleen op papier. Ook het geheugen van de 73-jarige Emmenaar is een rijke bron vol verhalen en anekdotes. Kortom, Geert Meertens ten voeten uit!

Het verhaal over de mysterieuze salonwagen heeft eind december het nodige stof doen opwaaien. Terwijl Geert Meertens geruchten over een mysterieuze salonwagen - geparkeerd op een zijlijntje van het treinspoor van Emmen naar Weerdinge - naar het rijk der fabelen verwijst, blijkt een aantal lezers er wel degelijk herinneringen aan te bewaren.

Aanleiding de invulling van de maandelijkse vertelling om te draaien, zodat Meneer Meertens eenmalig niet vertelt, maar luistert.

Koninklijk Huis

,,Ik woonde destijds aan de Wolfsbergenweg en die twee of drie salonwagens stonden op het spoor, pakweg 200 meter van mijn ouderlijk huis, vlakbij natuurgebied 't Appeltje”, vertelt de 80-jarige heer Wagenaar. Hij weet te melden dat de treinstellen na de bevrijding volledig leeggeplunderd werden. Opvallend is overigens dat hij meent dat de luxueuze salonwagens waarschijnlijk toebehoorden aan het Koninklijk Huis. ,,Dat heb ik destijds meerdere mensen horen vertellen”, aldus Wagenaar. Ook mevrouw Hoeksema (90) en de 87-jarige Tonnie Lutter sluiten die link met het koningshuis bepaald niet uit. Laatstgenoemde voegt nog toe gehoord te hebben dat hoge Duitse officieren feestjes organiseerden in de fraai ingerichte treinstellen.

Prikkeldraad

,,Na de bevrijding ben ik er samen met anderen een keer stiekem in geweest. Ik weet nog dat er prikkeldraad omheen zat', vertelt de destijds in Weerdinge wonende mevrouw Hoeksema-Snip. Dezelfde actie ondernam de 83-jarige mevrouw Dubbelboer-Warta: ,,Samen met mijn broer, nichtje en buurmeisje. We hebben nog een grote nikkelen asbak en een poef met hakenkruisen meegenomen. We wilden later nog eens teruggaan, maar toen zijn we weggejaagd”, aldus mevrouw, wiens ouderlijk huis aan de Warmeerweg stond. Een spannende bezigheid waar ook Tonnie Lutter zich aan waagde. ,,We kropen er vlug in en snel weer uit”, laat de voormalige Emmer leerkracht weten. Als zesjarige kroop de heer Wagenaar weliswaar niet zelf naar binnen, maar bevestigt het bovenstaande volledig.

Het antwoord op de vraag of het bos ter hoogte van het natuurgebied 't Appeltje de salonwagens aan het oog onttrok, is bevestigend. ,,De bomen waren er zeker al een paar meter hoog”, aldus Wagenaar. ,,De wagens gingen schuil achter hoge lariksen”, bevestigt Lutter. Het gerucht dat de salonwagens zouden dienen als mogelijke vluchtoptie voor de Duitse generaal Christiansen, komt opvallend genoeg niet of nauwelijks uit de reacties naar voren.