Maak Het Mee
Door Burgemeester Eric van Oosterhout

Moederliefde

Het was een van de mooiste Sinterklaas-cadeautjes. Dochter Renske zette een nadeel (weinig geld) om in een voordeel (veel schrijftalent): ze schrijft een papacolumn.

,,Want wat geef je nu aan de hoofdsponsoren van je leven?” Ze schrijft verder: ,,Op zich is het niet moeilijk iets te vinden waar jij blij van wordt.” Ze verwijst naar een berichtje van Jochem Meyer, dat ik haar vorige week nog stuurde: ,,Je kan het wel, je kan het wel, je kan het wel.” Dat leerden we de kinderen al heel jong: geloof in jezelf. Je kan een heleboel. Ze schrijft dat ze geluk heeft, “want zoals jijzelf wel eens zegt, je kan niet voorzichtig genoeg zijn met het uitkiezen van je ouders”. De column is onbetaalbaar en heeft een speciaal plekje op mijn werkkamer.

Een week later zijn we samen bij de voorstelling Moederliefde. Ze studeert met veel plezier aan de theaterschool. Dan ga je graag mee naar een boeiende voorstelling. De acteurs kregen al veel publiciteit: acht alleenstaande moeders, die een voorstelling over hun leven maken. Razend knap, al is het maar omdat ze geen van allen toneelervaring hebben. Maar het wordt nog veel spannender als je bedenkt dat ze een belangrijk deel van hun problematische leven laten zien. Dat moet je durven.

De voormalige garage van Misker blijkt een goed decor te leveren. Een van de speelsters blijkt naast ons op de tribune te zitten. Als ze al snel het toneel opgaat, blijft haar zoontje van een jaar of zes naast me. Hij vindt het misschien net zo spannend als zijn moeder. Gelukkig gaan er al gauw een paar ballonnen tegen het plafond. Daar moet hij om lachen. Dat zal hij nog niet zo heel veel hebben gedaan in zijn leventje. Want we zien acht verhalen voorbij komen waar je niet zo heel gelukkig van wordt. Er is gedoe met geld. De papierberg met aanmaningen en blauwe enveloppen wordt steeds groter. En tussen de bedrijven moet ook het huishouden nog aan kant worden gemaakt. De vrouwen spelen zonder tekst, maar dat maakt het verhaal niet minder indringend. Je krijgt begrip voor de vrouwen die het beste voor hun kinderen proberen te doen, maar het niet gemakkelijk hebben. Om het op zijn Drents te zeggen. Het aarzelende ingezette slotlied lijkt een opluchting voor spelers en publiek: ,,Je hebt geen make up nodig, je bent wondermooi zoals je bent.”

Na afloop kunnen we napraten met de acteurs. Opvallend openhartig vertellen ze over hun leven met een paar hoogtepunten (’de geboorte van mijn kind’), maar veel meer dieptepunten. Geluk gaat in ongelijke porties over de wereld. Maar ze zijn maar wat trots op de afgelopen periode. Met dank aan de fantastische ondersteuning vanuit Loods13: “want zonder hun steun was ik er niet gekomen”. Je kan het wel, een soort moederliefde. Bij het weggaan krijgen we nog een mooie tekst mee: ,,Voor de hele wereld ben je iemand, maar voor iemand ben je de hele wereld”. Die hang ik naast de column van Renske.