COA vraagt Stadskanaal om heropening azc Musselkanaal

Ter Apel / Musselkanaal - Het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) heeft een verzoek neergelegd voor de heropening van het asielzoekerscentrum (azc) in Musselkanaal. Wat er in het verzoek staat is nog niet bekend, daarover wil het college van burgemeester en wethouders het eerst hebben met de gemeenteraad en betrokken partijen. Musselkanaal is sterk verdeeld over de eventuele heropening.

Een vogel zingt, over de nabijgelegen Sluisstraat suist een auto voorbij. Verder is het stil aan De Brink. Op de ramen van de huisjes en het hoofdgebouw prijken posters van anti-kraak bedrijf Hod. Her en der hebben de leegstandbeheerders een huisje ingericht, met bank stoelen en tv, een enkeling heeft zelfs een kerstster opgehangen.

Veel gordijnen zijn echter dichtgetrokken. Wie tussen de spleten spiekt, ziet lege kamers. Kleine keukentjes met een eenvoudige kast op een goedkoop zeil. Aan de muren hangen nog de brandblussers en branddekens en aan iedere deur plakt een instructieposter.

Verlaten terrein

Buiten houden beveiligingscamera’s een oogje op het slapende terrein. Bruin herfstbladeren bedekken het te lange gras, de lege parkeerplaatsen en de sportkooi. Scheve speeltoestellen slaan groen uit van de algen, het hout lijkt te rotten en naast bankjes liggen leegdronken halve liter blikken bier. Tot het voorjaar van 2018 was hier nog plek voor vijfhonderd asielzoekers.

Het is een half uurtje doorstappen vanaf het azc naar het winkelcentrum van het dorp, met 6500 inwoners. Men groet hartelijk, noemt elkaar bij naam. Laat het terrein lekker zoals het is, oordeelt de een de ander mist de levendigheid die de vreemdelingen brachten.

Asielzoekers uit oorlogsgebieden

„Eigenlijk mis ik die kleurigheid”, zegt Jurriën Valkema. Hij woont 36 jaar in het lintdorp en maakte de komst en het vertrek van de vluchtelingen mee. „Ik heb er geen problemen mee, over het algemeen waren ze vrij vrolijk. Voor de middenstand is het ook goed, ze kopen hun eten allemaal hier.”

Een groepje ouwelui kraait echter om het hardst: „Niet uit het Oostblok.” Of zij zich kunnen vinden in een eventuele heropening ligt vooral aan wie er in het pand komen. „Gewone asielzoekers uit oorlogsgebieden mogen hier komen. Maar dan moeten ze ook wat doen.” Liefst zien zij gezinnen, zoals in het verleden 25 jaar lang goed ging.

Veiligelanders Ter Apel

Ze zijn bang dat er mogelijk ‘veiligelanders’ komen: mensen die weten dat ze niet in Nederland kunnen blijven en vaak in contact komen met justitie. „In Ter Apel hebben ze al een paar keer herrie geschopt”, zegt Dirk Wils. Verwijzend naar de beruchte buslijn 73 en winkeldiefstallen. „Het maakt mij allemaal niet zoveel uit, het liefst zie ik gezinnen die het echt nodig hebben, maar ik kan mij indenken dat winkeliers er niet op zitten te wachten.”

Arjan Arnoldus zit in ieder geval op helemaal niemand te wachten. „Ik ben blij dat het dicht is. Het is een stuk rustiger en er is geen overlast.” Hij merkt dat er verdeeldheid is in het dorp. „Er zaten hier (voor de supermarkt red.) altijd wel van die groepjes.” Erg dreigend, vond hij. Deden die dan weleens iets? „Het was meer een gevoel. Voor de ouderen ook niet fijn. Als er mensen komen, dan wel normale die zich kunnen aanpassen.”

‘Kinderen waren altijd vrolijk’

Zijn het echte vluchtelingen? Dan moet er altijd plek zijn, zegt Jolanda Corpelijnen. Het verrast haar niet dat er zoveel verdeeldheid is. „In Musselkanaal is veel armoede. Het is zuur als een ander wat krijgt, terwijl je het zelf niet breed hebt.” Een eventuele nieuwe bewoning ziet zij positief in. „Dat komt ook omdat het gezinnen waren en de kinderen, die waren altijd vrolijk.”

De gemeente was teleurgesteld toen het azc in 2018 sloot, het kostte werkgelegenheid en er was een grote groep vrijwilligers. Aan een heropening zitten wel voorwaarden, zei een woordvoerder de gemeente eerder. Het azc gaat in ieder geval niet open voor korte termijn om de landelijke overcapaciteit op te vangen.