Maak Het Mee
Door Burgemeester Eric van Oosterhout

Veilig

Een bijeenkomst van burgemeesters heeft wel wat van een druk bijenvolkje. Aan de lopende band vliegen er exemplaren in en uit. Sommigen komen te laat, anderen gaan eerder weg, en weer anderen gaan weg om dan weer terug te komen.

Het was daarom niet zo heel raar om een bijeenkomst voor de Drentse burgemeesters op Schiermonnikoog te organiseren. Eenmaal op het eiland is er geen ontsnappen aan. Het belangrijkste thema van de bijeenkomst is ‘veiligheid’. Dus we hebben letterlijk mensen aan boord van de Veiligheidsregio, defensie en politie.

We checken in bij Hotel van der Werff. Ik kijk wat weemoedig rond. Hier kwamen we in onze studietijd al (inclusief bij de beruchte buurman de Tox-bar). In al die jaren is er weinig veranderd. En gelukkig maar. Er is nog net een uurtje over voor een hardlooprondje over het strand. Nergens is hardlopen zo mooi als op een verlaten waddenstrand, waar de wind het zand zachtjes voor je uit blaast. Maar dan moet er toch worden gewerkt.

In de middag hebben we het eerst over de toekomst van de brandweer in Drenthe. Die bestaat voor een belangrijk deel uit vrijwilligers. Zo’n 700 gemotiveerde vrijwilligers, verdeeld over 36 posten, zorgen ervoor dat ze bij brand of andere incidenten snel kunnen uitrukken. In Emmen hebben we bovendien nog een professioneel bemande kazerne, waar 24 uur per dag mensen zijn. Dat is een prachtig model, waar we trots op zijn. Maar er bestaat wel enige zorg over de toekomst. Zo blijkt het ook hier steeds moeilijker om vrijwilligers te vinden en nemen de kosten toe. Dat heeft onder andere te maken met de hogere eisen die we aan de brandweer stellen. We doen het in Drenthe relatief goedkoop, maar op dit moment telt elke euro. De brandweer in Drenthe functioneert uitstekend, maar hoe houden we het ook op de lange termijn werkbaar? We overleggen met elkaar tot in de avond over mogelijke oplossingsrichtingen.

Bij het diner vertelt onze collega van Schier, Ineke van Gent, over haar ervaringen als eilandburgemeester. Dat is met zo’n 1.000 inwoners (net iets meer dan Weerdinge) een bijzondere baan. En het wordt nog boeiender als er ineens allemaal zeecontainers aanspoelen.

Dat is een mooi bruggetje naar de volgende dag. We hebben het over crisismanagement. Een expert neemt ons mee in het verloop van een heel aantal bijzondere incidenten. We constateren dat we het in Drenthe nog niet zo gek doen als het gaat om ‘klassieke rampen’: grote branden, ontploffingen, verkeersongelukken. Maar het lijkt erop alsof er steeds meer andere soorten crises komen. We bedenken wat dat voor Drenthe kan betekenen. We hebben het goed voor elkaar. Maar er zijn ontwikkelingen die het noodzakelijk maken dat we goed moeten nadenken over hoe we daar mee om gaan.

Met wat weemoed zie ik op de terugreis het eiland steeds kleiner worden. Een mooi boek, stukkie hardlopen, haardvuur, Nobeltje, lekker eten en met elkaar bijpraten. Dat wordt wachten op de kerstvakantie. Eerst weer hard aan de bak, bijvoorbeeld met crisismanagement.