Theo Fuhler: ‘Tegen de geboorte van je eigen kinderen en kleinkind kan niets op’

Klazienaveen - De 51-jarige Theo Fuhler woont in Klazienaveen en is projectmanager in dienst van Vonk Eua in Zwolle. Lees meer over Theo in deze Sportief Persoonlijk.

Welke sport beoefen je en bij welke vereniging?
„Triathlon en run bike run (duathlon, red).”

Wat maakt de triathlon zo leuk?
„De combinatie en afwisseling van de verschillende disciplines zorgen ervoor dat de vele benodigde trainingsuren nooit vervelen. Ook biedt triathlon de ultieme uitdaging om het maximale uit je lichaam te halen voor een ieder op zijn of haar eigen niveau. En dat je er uiteindelijk lekker fit bij blijft, is natuurlijk mooi meegenomen.”

Waarom sport je juist bij jouw club?
„Triathlonteam de Boks in Klazienaveen biedt de mogelijkheid om in groepsverband gezamenlijke trainingen af te werken onder begeleiding van uitstekende gediplomeerde trainers. Ook is het een gezellige vereniging met enthousiaste leden, met regelmatig nuttige clinics voor elk niveau. Het grote voordeel van gezamenlijk trainen is het onderling motiveren van elkaar, waardoor je de andere sporters naar een hoger niveau kunt brengen.”

Hoe vaak sport je per week?
„Dat is afhankelijk van de periode van het seizoen. In de wintermaanden probeer ik mijn basis een beetje vast te houden en sport dan acht tot tien uur per week. In het begin van het voorjaar gaan de trainingsuren iets omhoog en staan er meer wedstrijden op het programma om de tempohardheid - het vermogen om langer en makkelijker met een bepaalde snelheid te lopen - op te schroeven naar tien tot zestien uur per week. Tijdens het begin van het wedstrijdseizoen gaan de uren richting twaalf tot twintig uur per week, afhankelijk van de geplande wedstrijden.”

Op welk niveau sport je?
„De laatste jaren maak ik deel uit van het eerste en derde divisieteam van triathlonteam de Boks. Individueel doe ik aardig mee als podiumkandidaat op landelijk niveau en op Europees niveau rond de top tien in mijn leeftijdscategorie 50-plus.”

Wanneer was jouw laatste wedstrijd en hoe ging het?
„Mijn laatste wedstrijd was op 13 oktober tijdens het NK Run Bike Run in Spijkenisse. Dit ging boven verwachting omdat ik daar opnieuw nationaal kampioen ben geworden in de categorie 50-plus.”

Wie is jouw voorbeeld?
„Qua triathlon heb ik niet echt een voorbeeld, maar mijn vader heeft mij geleerd om nooit op te geven als het moeilijk gaat. Een eigenschap die je in deze sport soms heel goed kunt gebruiken.”

Gloriemoment?
„Dat is lastig kiezen. Mijn eerste plek bij de Ironman 5i50 Emilia Romagna in Italië was eerder dit jaar een erg mooi moment. De deelname aan het WK Triathlon Rotterdam in 2017 samen met mijn zoon Jordi was ook een erg bijzondere ervaring, maar het prolongeren van de nationale titel tijdens het NK Run Bike Run was recent natuurlijk ook een fantastisch hoogtepunt voor mij.”

Dieptepunt?
„Tot heden heb ik nog maar één keer een triathlonwedstrijd niet kunnen finishen. Dit was de halve triathlon van Klazienaveen in 2017. Hier heb ik de wedstrijd moeten staken door een valpartij op het fietsparcours.”

Wat wil je nog bereiken in jouw sport?
„Het belangrijkste doel voor mij is om deze sport nog zo lang mogelijk te kunnen beoefenen, ongeacht de resultaten.”

Als ik de baas van mijn sportvereniging zou zijn, dan:
„Zou ik veel energie stoppen in het motiveren van de jeugd om deze sport te beoefenen.”

Een relatie?
„Al 26 jaar gelukkig getrouwd met mijn echtgenote Jeanette, die mij steunt en de ruimte geeft om deze - ook voor haar - veeleisende sport te kunnen beoefenen.”

Het eerste wat ik doe als ik thuiskom, is:
„Mijn vrouw begroeten met een kus, eten en daarna trainen.”

Hoe breng je graag jouw vrije tijd door?
„Leuke dingen doen met mijn gezin en in het bijzonder als trotse opa met onze kleinzoon Thijn.”

Wat ik vroeger wilde worden, is:
„Geen idee. In ieder geval geen projectmanager of triathleet, haha.”

Hoogtepunten in mijn leven zijn er zeker, maar wat er echt uitspringt is:
„Op sportief gebied was de finish halen tijdens de Ironman Triathlon Maastricht in 2016 een hoogtepunt gezien het blessureleed van dat jaar, maar tegen de geboorte van je eigen kinderen en kleinkind kan natuurlijk niets op.”