Judofeest met meer dan 700 deelnemers in Emmen: om vijf uur gaat het licht uit

Zaterdag vond de veertiende editie van de Open Drentse Judo Kampioenschappen plaats in Emmen, georganiseerd door Judoschool Vos. Eén groot judofeest met meer dan 700 deelnemers uit heel Europa. Maar wel een feest met een strikte eindtijd, want klokslag vijf uur moet het afgelopen zijn.

‘Het is ook goed om even te praten over de ‘5 uur-regel’ van de Judo Bond Nederland’. Het blijkt een belangrijk zinnetje in een mailtje eerder deze week van de Drentse judotycoon Jacob Vos over zijn – inmiddels puberende, want het is deze zaterdag de veertiende editie – kindje: de Open Drentse Judo Kampioenschappen (ODJK) in Emmen.

Want als Jacob Vos, voorzitter van de gelijknamige judoschool, en Geert Ottens, voorzitter van het organisatiecomité, aan de rand van de tatami in Sporthal Angelslo hun verhaal doen, is de ‘5 uur-regel’ een belangrijk gespreksonderwerp.

Boete

Wat behelst die ‘5 uur-regel’? Nou, de ODJK en andere judotoernooien kennen tegen wil en dank een 9-tot-5-mentaliteit. De Bond heeft bepaald dat de scheidsrechters niet na vijven actief mogen zijn als ze om negen uur beginnen.

,,En daar zijn ze heel strikt in, want je hebt meteen een boete te pakken als je de regel overtreedt. Door de regel is het voor ons onmogelijk om te groeien, terwijl we dat eigenlijk wel willen. We snappen ook wel dat scheidsrechters niet tot ’s avonds laat actief kunnen zijn, maar een íéts soepeler beleid zou voor ons al een uitkomst zijn’’, zegt Vos.

Dat de regel écht een heet hangijzer is in de judowereld, wordt duidelijk als de hoofdscheidsrechter toevallig langsloopt. Na een kort babbeltje de logische vraag: wat vindt hij van de regel? De sfeer slaat om. Hij wil er niks over zeggen. En als er toch een quote van hem in de krant komt over de regel, dan horen we van z’n advocaten – hopelijk kan deze passage wel door de beugel…

‘Daar zijn we wel trots op’

Tijd voor gezelliger zaken dan deze ‘ambtenarenregel’, want die zijn er wel degelijk. Het gaat de ODJK namelijk voor de wind. Het is het grootste judotoernooi in het Noorden en zit met meer dan 700 deelnemers ramvol.

Omdat er te veel aanmeldingen waren, zijn er zelfs deelnemers afgezegd – zonder die ‘5 uur-regel’ had dat uiteraard niet gehoeven. ,,Dus ik heb ze nog maar wel even laten weten dat het met die regel te maken heeft en niks persoonlijks is, haha’’, zegt Ottens.

Vooral in de jeugdklassen is het toernooi ook sterk bezet. ,,De nationale én internationale top is er; er zijn nu zo’n honderd Engelse judoka’s en ook Zweden stuurt een grote afvaardiging. Daar zijn we wel trots op. Het is ook niet niks; we zijn er met zeventig vrijwilligers druk mee. Morgen klim ik gelijk weer in de computer voor de editie van volgend jaar.’’

Maar eerst die van vandaag nog. Geen gezapig ambtenarenjudo (sorry ambtenaren...) op de tatami, want het gaat er soms heftig aan toe. Wat te denken van de jonge Abigail Stal van Judoteam Veendam-Hoogezand, die in de klasse +48kg tussen de jongens vecht.

Het gaat haar goed af, want tegenstander Finn Cremer uit Overijssel ligt binnen mum van tijd happend naar adem met een bloedneus op de mat. Abigail wordt uiteindelijk gedeeld derde.

Na de prijsuitreiking werpt ze ook nog even een jurylid tegen de grond dat haar medaille afpakt. Het is, uiteraard, voor de grap. ,,Dat is m’n oude judojuf, die verhuisd is naar België. Heel leuk dat ze er is!’’, verduidelijkt Abigail op weg naar de kleedkamers.

Judofeest

Voor Abigail zit het erop, maar dat betekent dat het volgende blok judoka’s de mat op kan, tot uiteindelijk na drieën de volwassenen aan de beurt zijn. Het krioelt in de zaal, maar ook in alle hoeken en gaten van de sporthal van de judoka’s. Op de tribunes zit het vol met opa’s en oma’s, vaders en moeders.

Je struikelt er bijna over alle sporttassen en – geloof het of niet – pakken chocoladevla en bakken met aardbeien (judoka’s hebben een prima dieet). Het is één groot judofeest. Behalve als een jochie zich net iets te laat op de tatami meldt voor zijn partij. ,,Wel even opletten hè!’’, klinkt het vanachter de jurytafel. De klok tikt namelijk onverbiddelijk door. Nog maar een paar uur voor hij vijf heit.