Maak Het Mee
Door Burgemeester Eric van Oosterhout

Sport Drenthe

De dag loopt sneller dan gedacht. De diverse vergaderingen gaan rap en er valt zelfs ineens wat uit. Ik zie een gaatje in een tjokvolle dag. Dat biedt kansen. Mijn lieve ouders hebben me van alles geleerd, behalve lanterfanten.

En zo zit ik aan het eind van de middag ineens op de ATB-fiets in een verstild Valtherbos. Heerlijk. Zandpaadjes, lekker ruikende bomen, een eekhoorntje, wat heuveltjes. Ik ben dol op mensen om me heen, maar een uurtje in je eentje sporten kan ook geen kwaad. Ik kom in totaal maar twee mensen tegen met een hondje.

Ik vertel het die avond bij de aftrap van een etentje. We zijn aan de vooravond van het congres van de Vereniging Sport & Gemeenten. Ik ben de vice-voorzitter en vanavond met de wethouder ook gastheer. De komende dagen is het congres in Emmen. Mijn verhaal over een uur fietsen en twee hondjes zien maakt indruk op onze gasten; zij zijn in het Wilde Westen wel anders gewend.

Ik kan tussen het drukke werk heel wat af sporten in de mooiste natuur. Waar anderen ’s ochtends in de file staan, loop ik een rondje hard door de Emmerdennen. Een rondje op de racefiets gaat in alle windrichtingen door de prachtige rustige brinkdorpen of om het adembenemende Bargerveen. En ik kan op de crossfiets direct op de mooiste ATB-routes door het bos.

De volgende dag presenteert ex-wielrenster Marijn de Vries het congres in het fraaie Atlas-theater. Zij groeide op in Sleen en snapt dus heel goed als ik het heb over ‘de kop leegfietsen’. Ze is nu zwanger van de tweede en doet het wat rustig aan. Na mijn openingswoord bied ik haar een piepklein shirtje van FC Emmen aan met de tekst : “hier kom ik weg”.

Er volgen twee boeiende inleidingen over het belang van sport. Daarna laten we de zaal zien hoe we in Drenthe met elkaar sportbeleid maken. Hier doen 12 gemeenten en provincie het met elkaar.

In de avond pik ik het programma in Wildlands weer op. De gasten zijn onder de indruk van onze prachtige dierentuin. Het is al geruime tijd donker als ik vrolijk fluitend naar de uitgang loop.

De volgende ochtend mag ik een debat presenteren over het belangrijke Nationale Sportakkoord. Zo interview ik een hoge sportambtenaar uit Den Haag. Hij begint met de melding dat hij al om kwart over 6 van huis ging. Net iets te snel antwoord ik dat wij dat veel vaker doen. En natuurlijk denk ik aan Lohues: 'Jij woont hier ver vandaan, zeggen ze elders in het land/Dan zeg ik, insgelijks, u ook, a’j zien van dizze kant'.

Na afloop doe ik wat nazorg: 'was ik niet te scherp?'. Het blijkt mee te vallen, hij snapt het wel. Maar hij moet nu snel weer terug naar Den Haag. 'Dan mis je heel wat,' zeg ik. 'Je zou bijvoorbeeld een eind kunnen gaan fietsen. Dat gaat hier een stuk leuker dan in de Randstad'. Hij kijkt me wat vertwijfeld aan. Die zien we nog wel eens terug.