Meneer Meertens vertelt: etalages kijken

Emmen - Niet alleen zijn archief blijkt indrukwekkend. Van hetzelfde kaliber zijn de dikke mappen vol historische foto’s, die een breed beeld geven van pakweg de afgelopen 80 jaar.

Die kennis van de plaatselijke historie bestaat niet alleen op papier. Ook het geheugen van de 72-jarige Emmenaar is een rijke bron vol verhalen en anekdotes. Kortom, Geert Meertens ten voeten uit!

'In mijn jeugd gingen we in het centrum van Emmen vaak 'etalages kijken'. Samen met onze ouders stonden we ons dan te vergapen aan prachtige uitstallingen van plaatselijke winkeliers. Ook mijn eigen kinderen keken later vaak hun ogen uit bij de aanblik van de hoogstandjes. Zo weet ik nog goed hoe we genoten van het modelspoor in de etalage van speelgoedzaak Bimbo in het oude centrum. We droomden weg bij de aanblik van stoere locomotieven die goederen- en reguliere treinwagons door een weelderig landschap voorttrokken. Met name ook de periode die voorafging aan de feestmaand december waren de 'uitstalkasten' het aankijken meer dan waard.

Bij het aanbreken van het voorjaar kleurden de ruimtes achter de voorruit van menig uitbater paasgeel, lentegroen en chocoladebruin, nog versterkt door paashazen, kuikentjes en andere lentesymbolen. Ook de Emmer HEMA pakte in de beginjaren stevig uit met leuk aangeklede etalages. Tegen de sinterklaastijd liepen vooral de bakkerswinkels voorop. Achter de dikke winkelruit scheen de maan door de bomen en stond de schimmel op het dak van uit marsepein geknede Anton Piek huisjes, kortom geweldige sfeermakers. Maar ook andere branches bleven niet achter. Zoals schoenverkoper Kobus Ziengs aan het Marktplein. Hij wist er altijd weer iets speciaals van te maken. Van hetzelfde kaliber was modeondernemer Herman Jansen. Door de halfronde, naar binnen gerichte etalage, beschikte zijn uit 1937 daterende pand aan de Hoofdstraat over een vitrine van de buitencategorie. Soms staken de middenstanders zelf de creatieve handen uit de mouwen, zoals destijds Klaas Fidder van de gelijknamige modezaak en de Popshop, net als overigens Jan van Peer. Andere winkels deden een beroep op kundige etaleurs zoals de heren Beverdam, Van der Kaap en Mittendorp'.

'Dat 'samen etalages bekijken' is helaas niet meer van deze tijd. Hoewel vele winkeliers nog best aandacht besteden aan de inrichting van deze ruimte, is dat tegenwoordig toch van een andere orde. Sterker nog, vele moderne winkelpanden hebben zelfs geen etalage meer in de zin zoals in dit artikel beschreven. Terwijl een elektronicazaak zijn wasmachines en koelkasten daar vroeger prominent uitstalde, ziet de voetganger buiten nu enkel de achterkant van de in rijen, gelijkvloers opgestelde apparatuur door de meestal transparante beglazing. Moderne opvattingen omtrent bouw, grootte en inrichting hebben de aloude etalage, zeg maar, in de etalage gezet. Wat rest zijn felgekleurde affiches met kreten als actie, aanbieding, halve prijs en vooral niet te vergeten ‘sale’.