Maak Het Mee
Door Burgemeester Eric van Oosterhout

No worry

Het stond al jaren op ons ‘lijstje’: Australië. Dat leek een mooi land en bovendien woont leuke neef Piet er met familie. Zo’n bestemming doe je niet in een lang weekend. Daarvoor is de vliegreis van bijna 24 uur net wat te lang. Ik mag graag lezen, maar toch komen we redelijk gaar aan in Sydney. Het is er winter, maar met een temperatuur rond de twintig graden is het best uit te houden.

We beleven een paar prachtige weken met een fascinerende rondreis. Er komt van alles voorbij. Jongste dochter Renske (22), die maar wat graag meeging, zegt het mooi: “wat zien en doen we hier veel nieuwe dingen”. Levendige steden als Sydney en Brisbane. De rode woestijn met de beroemde berg Ayers Rock, heilig gebied voor de Aboriginals. Snorkelen op het Great Barrier Reef met adembenemende koralen, vissen en schildpadden. De dierentuin van wijlen Steve Irwin (“look, it’s amazing”). Een wandeling door een echt regenwoud. Een boottocht over een krokodillenrivier. De straat die gewijd is aan de Bee Gees. Walvissen en dolfijnen in de zee, maar ook levensgevaarlijke kwallen. De meest bijzondere vogels.

Toch raken we nog meer onder de indruk van de rust. Zowel het landschap als de mensen stralen een ongekende kalmte uit. Kilometers lange wegen worden hooguit onderbroken door borden langs de kant met quizvragen om niet in slaap te vallen: “hoe heet hier de hoogste berg”. Langs de kust kan je in elke plaats vrij barbecueën op toestellen die er het hele jaar staan. Dat doen ze massaal, al is het maar omdat je dan fijn kan bijpraten met familie en vrienden. Daar hoef je niet dik van te worden, want je struikelt over de fitness-apparaten en hardloopcircuits. De dag begint al vroeg met honderden mensen die lekker aan het bewegen zijn. Ik groet er hardlopend net zoveel mensen als in Drenthe. En overal is er de lach, de rust, het babbeltje. In elke winkel is er tijd voor een praatje, zeker als men al vrij snel hoort dat we uit Nederland komen (“amazing”). Mensen lijken oprecht geïnteresseerd in ons. Als we even ergens staan te zoeken, is er altijd wel iemand die ongevraagd de weg wijst. Onderweg is het links rijdend wel eens even lastig, maar op meer dan 2.000 kilometer hoor ik 1 keer een claxon. “No worry”( geen zorgen) lijkt het Australische volkslied.

Twee dagen na de reis lijkt alles weer als vanouds. De ontploffing van de twee torens van de NAM volgen we tijdens een leuke bijeenkomst bij Van der Valk. Daarna ga ik nog even langs het Vliegerfeest aan De Rietplas, altijd een mooi spektakel. ’s Middags maken we een rondje door de mooie dierentuin en het centrum (“burgemeester, goed dat ik u zie, mag ik u even wat vragen”). In het Rensenpark is het bij Cho weer heel gezellig met een knap georganiseerd Woodstock-festival. En ’s avonds zie ik een sterk spelend FC Emmen tegenstander Heerenveen verslaan. Een drukke zaterdag dat wel. Maar ik denk de hele tijd: ‘no worry’, ook in Emmen.