Deroepert
Door Henk Folkerts

Boodschappenlijstje

Gisteren hadden we een wel heel vreemd boodschappenlijstje. Er stonden zaken op als een wc bril, wijnetiketten, aardappelen, en tentharingen. Ook wilden we nog even bij de Sligro rondkijken.

We zouden er eens wat oriënterend rond gaan lopen om inspiratie op te doen en om te kijken of de groothandel iets zou kunnen betekenen voor de inkoop voor ons werk. Ik was er nooit geweest en vond dat op de een of andere manier wel spannend. Als een groot kind in de snoepwinkel, zeg maar.

Eerlijk gezegd denk ik dat we er uiteindelijk vaker gaan komen dan iets te kopen, want wat vooral leuk was, dat waren al die zaken die je daar kon proeven. Het leek wel of de hele Emmer middenstand een vorkje prikte in de groothandel, een soort voedselbank. Je ziet en ruikt zo’n tafel met die heerlijke dingen al van verre en vervolgens gaan je voeten daar als vanzelf naar toe. Ik was willoos tegen al dat lekkers. Sta je eenmaal bij de eerste tafel met heerlijkheden dan vallen je ogen gelijk op de andere tafels die er staan. Tafels met pate, kaas, salades, vlees met allemaal verschillende toastjes, crackers en broodjes. Aan het eind van de zaak werden we uitgewaaid door heerlijke bitterballen. Zo lekker dat ze bijna de satekroket van de Snackpoint evenaarden. Bijna, zei ik.

De wijnproeverij hebben we door al die hapjes gemist. ,,Die hebben we dan nog te goed”, zeiden we tegen elkaar.

Wat ook fijn was dat er in geen velden of wegen een verkoper was te bekennen en dat je dus ongegeneerd je gang kon gaan. Het enige wat je tegenhield was je eigen fatsoen. Een ding scheelde, de aardappels hebben we van het boodschappenlijstje weg kunnen strepen. Maar we hebben wel alvast voor de tweede kerstdag een tafeltje gereserveerd.