Deroepert
Door Henk Folkerts

Ssssstiltetuin

Af en toe kom je in Emmen zo’n verborgen pareltje tegen. Zo’n plek waarvan je het bestaan niet wist terwijl je er geregeld in de buurt bent. Zo’n plek waarvan je het bestaan niet wist, terwijl je er geregeld in de buurt bent.

Een plek waarvan ik durf te zeggen dat de meesten geen idee hadden dat het bestond, voor ze dit lazen, dat het bestond. Ik heb het over de stiltetuin De Stroetenhof in Emmen.

Een tijdje geleden organiseerden ze daar een open dag, en alhoewel ik alleen maar een balkonnetje heb, ben ik daar toch eens gaan kijken. Wie weet werd ik daar geïnspireerd, op welke manier dan ook. En eerlijk gezegd, het overtrof mijn verwachtingen. Ik was bang voor strakke borders met kort geknipt gras. Voor bordjes die mij het een of ander zouden verbieden, zoals praten of datzelfde gras te betreden.

Maar nee, integendeel. De sfeer nodigde uit om een boek te lezen, je gitaar te pakken of een kampvuurtje aan te leggen. Natuurlijk was de tuin mooi, maar ik werd uiteindelijk het meest getroffen door de sfeer. Een kapelletje, een cirkel van steen, een fraaie vijver en een hier en daar, per ongeluk, neergezet bankje. Allemaal zaken die bijdroegen aan de losse sfeer.

Uiteindelijk heeft het me niet geïnspireerd om mijn balkonnetje anders in te richten of op te leuken met wat plantjes. Dat was achteraf maar goed ook want mijn balkon zat weer propvol met wielerliefhebbers en liefhebbers van Kjeld Nuis die ook meedeed aan de Gouden Pijl. Toen mijn vrouw en een vriendin hem toejuichten tijdens zijn uitrijrondje, keek hij omhoog en zwaaide hij vriendelijk terug. Dat balkon van ons moeten we dus zo houden.

Maar die stiltetuin is een plek waar u absoluut eens heen moet gaan en niet te lang mee moet wachten.