Deroepert
Door Henk Folkerts

Rust in mijn hoofd

De vakantie op Kreta doet me goed. Mijn lijf komt tot rust maar zeker ook mijn hoofd. En omdat je in de ruststand staat kom je weer tot inzichten. Wat dan overigens weer niet goed is voor de rust in mijn hoofd.

Op een mooi terras aan de zee omgeven door links en rechts hoge bergen en voor me de Middellandse zee, omringd door water en ouzo, kwam ik er achter dat ik in tegenstelling tot een paar jaar geleden niet meer gelijk de behoefte heb om een auto te huren om te kijken wat er achter de berg verscholen is. Las ik toen een beschrijving van een dorp moest ik dat bekijken. Die fraaie fresco’s moest ik zien. Dat leuke haventje met die gezellige vismarkt, daar moest ik heen. Ik was altijd nieuwsgierig, onrustig. ik stond altijd in de “aan stand”, zeg maar. Moeilijk kunnen genieten van het moment zelf. Daar was ik overigens niet ontevreden mee, dat hoorde bij me. Op dat terras had ik die behoefte totaal niet meer.

Ik zei dit tegen mijn vrouw “dat ik op dit moment nog geen zin had om een auto te huren en dat  Kreta maar aan mij voorbij moest trekken”. Dat vond ze weliswaar wat arrogant klinken maar ze begreep wat ik bedoelde.

Het mooie is dat ik hier geen medicijnen voor heb gehad. Gewoon een tikkie reflecteren, goed gezelschap, een bak water om je heen en een borrel. In Emmen heb ik weliswaar een mooi uitzicht vanaf mijn balkon maar toch niet zo adembenemend als op Kreta.

Zo zie je maar weer dat af en toe een vakantie en een ander behangetje goed voor je is.