Deroepert
Door Henk Folkerts

Mijn bevrijding

Mijn vader was in de tweede wereld oorlog een dapper man. Hij organiseerde, samen met een aantal anderen, crossings over de Waal. Dat wil zeggen met roeibootjes de Waal oversteken met mensen en goederen, om de bevrijding te bespoedigen. Ondertussen schoten de Duitsers op alles wat er op de rivier bewoog.

Hij is helaas vroeg overleden en omdat er bij ons thuis weinig over de oorlog werd gesproken, wist ik niets van zijn verzetswerk. Ik hoorde er pas van toen men het plan ontwikkelde om voor deze dappere mannen een beeld te laten ontwerpen.

Nou moet u weten, ik was een echte anti-militairst. We stonden wekelijks op de markt in Zwolle met antimilitaristisch materiaal en gaven voorlichting op scholen over hoe je gebruik kon maken van de “wet op de gewetensbezwaren”. Ik had een hartgrondige hekel aan oorlogstuig.

De kleinkinderen van de verzetsstrijders mochten het beeld onthullen. Mijn jongste dochter was een van die drie. Die dag was ik een enorme trotse zoon en vader maar was ik ook een interne strijd met mezelf aan het voeren omdat dit alles tegen mijn eigen overtuiging in ging. Men had geregeld dat, vlak na de onthulling, een Engels gevechtsvliegtuig zou overvliegen. Dat vond ik heftig want wat voor velen het hoogtepunt zou zijn was voor mij een dieptepunt.

Het was die dag prachtig weer en een paar honderd genodigden zaten op de dijk waar het beeld onthuld werd. De lokale harmonie was uitgerukt, ballonnetjes werden opgelaten en mijn broer en de burgermeester hadden gespeecht. Het was enorm kneuterig allemaal, maar ik voelde me geweldig.

Toen tot slot het gevechtsvliegtuig over vloog werd ik overvallen door allerlei emoties, ik brak.

Ik moet mijn vader nog maar eens bedanken, omdat ik nu weet dat je naast je eigen overtuiging ook begrip kan hebben voor die van een ander.