Maak Het Mee
Door Burgemeester Eric van Oosterhout

Stralen

Het zijn van die wisselingen die het beroep van burgemeester zo boeiend maken. Maar ook niet altijd even makkelijk. Zo sta je met een paar honderd kinderen op het zonnige hoofdveld van FC Emmen om de uitslag van een boekenleeswedstrijd bekend te maken.

En zo zit je een uurtje later iets verderop in een wat donkere kamer naast een doodzieke man. We zijn met veel minder mensen dan in het stadion, want al teveel drukte kan meneer Stulp niet meer hebben. Hij is een begaafd musicus en dirigent van talloze regionale koren. Het praten kost hem zichtbaar moeite. Haast fluisterend vertelt hij boeiend over zijn passie voor de muziek. De kinderen en de dominee luisteren net zo geboeid als ik. Ook in de laatste dagen van een leven blijkt er altijd ruimte te zijn voor een grapje. Na een korte toespraak mag ik hem voor al zijn verdiensten een koninklijke onderscheiding opspelden. Zittend, voor het eerst in mijn loopbaan. Een ontroerend moment.

Een week later begin ik in een volle Grote Kerk aan een bijeenkomst waarin nog eens 15 lintjes namens de koning mogen worden uitgereikt. Als ik vermeld dat meneer Stulp de nacht ervoor is overleden, gaat er een golf van emoties door de kerk. Iedereen heeft de foto gezien van de burgemeester naast de broze net onderscheiden man.

Het zijn van die momenten waarop ik blij ben dat ik wat houvast heb aan een tekst op papier. Bij een uitreiking van koninklijke onderscheidingen drijven de emoties aan de oppervlakte als een blaadje in de rivier.

Het zijn dan ook vaak ontroerende verhalen. Mensen die vele jaren spullen naar Roemenië brachten. Mensen die vele vakanties kinderen opvingen die in beroerde situaties opgroeiden. Mensen die talloze bestuursfuncties bekleedden, waardoor andere mensen heel veel plezier hadden. Mensen die 26 keer vakanties van De Zonnebloem begeleidden, ook al waren ze zelf niet helemaal fit. En echtparen die van elkaar niet weten dat ze een lintje krijgen. Of neem Henk van der Horst, zittend in een rolstoel met een zuurstofslangetje. We zien elkaar vaak in het stadion. Jaren keeperstrainer bij FC Emmen en verslaggever van vele sportwedstrijden. Nu is hij zichtbaar geëmotioneerd als hij wordt beloond voor al die activiteiten. Hij wordt omhelsd door doelman Kjell Scherpen, die weet waar het om gaat in het leven.

 

Na afloop feliciteer ik nog heel wat familieleden en vrienden. Dan rennen drie meiden vrolijk op oma af. Dat deden onze drie meiden ook altijd, terwijl ik nog moeizaam de bagage uit de auto aan het halen was. De oudste zal niet ouder zijn dan een jaar of 10. Oma’s vinden dat haast nog mooier dan een lintje van de koning. Of ze ook even met de burgemeester op de foto mogen. Dat mag, maar dat kost wel ‘één dansje’. Ik heb het nog niet gezegd of de oudste dartelt al rond voor de kansel. Oma met lintje straalt, zoals alleen oma’s kunnen stralen. En op de foto staat oma met drie mooie meisjes en een stralende burgemeester.