Maak Het Mee
Door Burgemeester Eric van Oosterhout

Bevrijding

De datum zit in het hoofd van heel veel Emmenaren: 10 april. De bevrijding van Emmen. In een laatste offensief wordt de vijand verdreven. Elk jaar vindt de herdenking plaats bij het monument in Noordbarge.

Dit jaar is het stervenskoud. Je ziet me zelden met een jas en de ambtsketen. Dat vind ik op de een of andere manier niet zo netjes. De al wat oudere heer Zuur regelt het al jaren op een uitstekende manier. Ook hij loopt in colbert rond, dus ik moet niet zeuren.

In mijn toespraak sta ik natuurlijk eerst nog even stil bij het overlijden van de heer Scherbinski. Deze oud-strijder is 92 jaar geworden. Vorig jaar vertelde hij nog op ontroerende wijze over zijn herinneringen aan de bevrijding. Hij droeg zelfs een prachtig zelf geschreven gedicht voor. Ieder jaar wordt de herinnering aan de bevrijding een stukje leger door het wegvallen van indruk makende veteranen.

Een paar dagen later ben ik in Assen bij de provinciale Veteranendag. Dit jaar voor de elfde keer. Ik was er elf keer bij. Het programma is elk jaar zo’n beetje hetzelfde. Maar elk jaar vind ik het weer een aangrijpende gebeurtenis. Dat komt ook door de vele gesprekken die ik tussen de bedrijven door voer met diverse veteranen. Aan de tafel van ‘Emmen’ is het op de een of andere manier ook warm, haast gezellig. Het Wilhelmus zingen hoort erbij, met om me heen links en rechts wat bibberend staande veteranen. Sommigen salueren.

In mijn gedachten ga ik naar mijn vader, Indië-veteraan. Drie jaar verwikkeld in een beroerde guerrillaoorlog. Pas op latere leeftijd had hij wat met dit soort bijeenkomsten. Daar moest eerst een jaar of vijftig overheen gaan. De tijd heelt geen wonden. Maar het praat en herdenkt wel wat makkelijker. Wat genoot hij van een Veteranendag in Gieten, waar zijn zoon als burgemeester de oude manschappen toesprak. Ik zie hem nog glunderen op de eerste rij. Je moest hem goed kennen om te zien dat het hem heel wat deed, met een onzichtbaar kneepje in de hand van de onafscheidelijke moeder.

Bij de provinciale Veteranendag wordt natuurlijk ook vooruit geblikt naar 2020. Dan vieren we 75 jaar Bevrijding. Er zijn al heel wat plannen in de maak. Op een bijeenkomst van diverse organisaties komen heel wat ideeën naar voren. Het is zaak om een en ander goed te plannen. Want we kunnen natuurlijk niet alle activiteiten concentreren op 4 of 5 mei. Voor de zomervakantie brengen we alle activiteiten in kaart. Dan willen we ook een voorstel aan de raad doen over de begroting.

Het is nu al zeker dat Emmen bol zal staan van de activiteiten. Dat is terecht. Want 75 jaar Bevrijding is een feest dat goed gevierd moet worden. Ter ere van onze bevrijders, zoals Eddy Scherbinski. Maar ook om alle generaties duidelijk te maken dat Vrijheid een groot goed is dat we moeten koesteren.

Zoals Leo Vroman dichtte:

Kom vanavond met verhalen
Hoe de Oorlog is verdwenen
En herhaal ze alle malen
Alle malen zal ik wenen.